E-Dergi

Bir gece ansızın Yusuf’un kapısı çalıyor ve kapıda 25 yıldır görmediği babası, elinde sazıyla… Babası tarafından terkedildiğini düşünerek kimsesizlik içinde kendi çabalarıyla ağır ceza avukatı olmuş, kimliği nedeniyle işkencelere maruz kalmış, babasına hasret Yusuf’un; Diyarbakır’dan Kars’a diyar diyar gezdiren Heves Ali’nin hikayesi .

Üçlemesinin ikinci kitabı, Ucunda Ölüm Var’ın devamı olan bu kitapta yazar ‘toplumcu gerçekçi edebiyat ölmedi” diye bas bas bağırıyor adeta. Kemal Varol gamlı bir yazar, aynı dili konuştuğumuzu hissetmem de beni ona hayran bırakıyor. Seçtiği muazzam epigraflarla çok sesli ve kültürlü bir yazar olduğunu gösteriyor yine. Değinmek istediğim önemli bir konu da, yazarın sosyal meselelere, dozajını muhteşem düzeyde ayarlayarak değinmiş olması...

Kalbimiz yine kırık ama biraz bahar havası aldı. :)

"Bazıları hiç ağzına alamadığı için söylemez baba kelimesini, bazıları da artık söyleyecek bir ruh, beden olmadığından her baba kelimesinde boğazı düğümlenir."

Çağdaş yazarlarımızdan Mecit Ömür Öztürk felsefe mezunu ve bu kitapta pek çok filozof ve sufinin sözlerini, hikayelerini yılların birikimi olduğu çok belli olan bilgileriyle harmanlamış.

Hayatta acı,hayal kırıklığı, kırgınlık kaçınılmaz bir gerçektir ve bu gerçek karşısında her insan, bir teselli arar . Kişi teselli bulduğu şeyle hayattadır ya zaten. Her bir bölümü farklı bir teselliye ayrılmış; etkileyici, bilgilendirici bir baş ucu kitabı.

Kişisel gelişime katkısı mutlaka olan manevi bir kitap; benim ilgimi çeken kısım filozofların düşünsel paylaşımlarıyla harmanlanmış olmasıydı. Tavsiye ederim,mutlaka kütüphanenizde olmalı.

Bir gün içindeki derin boşlukla baş başa kalan Julia ve bizlerin hikayesi.

Genelde sanılanın aksine boşluklarımızı nasıl kapatırızı değil, kapatmadan o boşluklarımızdan ne renkler,ne melodiler çıkarırız onu anlatıyor. Kabullenme ve baş etmeyi öyle güzel anlatmış ki.. Bu arada çizimler ve somutlamalar nefis. Tam bir psikolojik destek kitabı.

Okuyun,okutun!

"Dört bir yanı araştırmayı bırak, kendi içine bak."

Yaş: İçindeki boşluğu kabullenmek isteyen her yaş için. :)

Annie Ernaux’a 2022 Nobel Edebiyat ödülü takdim edilirken şöyle dendi: “Kişisel hafızanın köklerini, mesafelerini ve kolektif kısıtlamalarını keşfetmedeki cesaretinden ötürü.” Bu sözün karşılığı olan bu kitapta 1940 ile 2000’li yıllar arası Fransa tarihini yazarın hayatı üzerinden okuyoruz.

Yazar kendi hayatında işçi sınıfından başka bir sosyal sınıfa geçiş yaşadığından her şeyi politik ve yerinde tespitlerle aktarıyor. Fakat bunu bireysel hafızayla kolektif hafızayı akşam yemeği sofrası, reklamlar , dönem şarkıları, sloganlar, haberler aracılığıyla birleştirerek işliyor. Yazdıklarının gerçekliğinden olsa gerek başta Reneudot Ödülü olmak üzere daha pek çok ödüle de layık görülmüş.

“ "Teşekkürler erkekler, kadınları sevdiğiniz için “ diye kapak yapıyordu bir kadın dergisi."

"Neresi olduğunu bilmediğim bir yerim sızlıyor."

29 yaşındaki Adalet'in bir gün ölümcül bir hastalığa yakalandığını öğrenmesiyle başlıyor eser. Adalet, bu yaşına kadar hayata ve insanlara dokunmadan, etliye sütlüye karışmadan öylesine yaşayıp giden bir karakter. Çocukluk dönemindeki eksikliklerin, yaşananların insanın hayatını nasıl şekillendirdiğinin iç acıtan bir örneği Adalet.

Hayattan bu derece kopuk yaşamasına rağmen onu bu kadar erken kaybedeceğini anlayınca aslında hayatı sevdiğini fark ediyor Adalet. Ve çocukluğundan beri yakasını bir türlü bırakmayan suçluluk duygusuyla ilk günahını düşünmeye başlıyor. Çocukken bir arkadaşının oyuncak ayısını ondan aldığını hatırlıyor ve onu sahibine geri vermek için düşüyor yollara...

"Bir insanın anavatanı çocukluğudur." diyor Epictetus.

Bu sözün doğruluğunu Adalet'in hikayesinde bir kez daha görüyoruz.