E-Dergi

Osmanlı yöneticileri harekata sıcak bakmıyor çünkü ellerindeki gemileri kaybetmek istemiyor. Fakat risk almadan savaş olmaz. Bilindiği gibi Osmanlı Devleti hiçbir zaman denizciliğe gereken önemi vermedi. Navarin, Çeşme ve Sinop baskınlarıyla yok olan donanmayı ayağa kaldırmak için özellikle halk inanılmaz özverilerde bulundu. Donanmanın ıslahıyla görevlendirilen İngilizlerin deniz gücümüzü zayıflatmak için gayret gösterdiği savaşın başlamasıyla ortaya çıktı. sonuçta kendi elimizde yeterli bilgi olsaydı bu risk daha doğru analiz edilirdi. Bu hareket neticesinde donanmanın en önemli gemisi Yavuz ağır hasar gördü ve Midilli battı.

Geçmişte göçebe hayatını en yoğun ve sistemli yaşayan toplum Türklerdi. Bunun günümüze yansımalarını çözmek için faydalı bilgiler içeren bir kitap. Genel kabul görmüş bazı fikirlerin sorgulanmasını sağlıyor. Akademik anlamda oldukça başarılı bir eser.

Osmanlı Devletinde sikkeden kağıt paraya geçiş ve devletin zayıflamasıyla birlikte iş-dış borçlanmaya gidilmesi süreçleri doyurucu şekilde irdelenmiş.günümüzle inanılmaz benzerlikler var. Çok söylenen tarihten ders alma olgusundan ne kadar uzakta olduğumuzu yaşananlar gösteriyor. kendi yağıyla kavrulmasını bilmeyen ülkelerin içinden bir türlü çıkamadıkları borç-faiz kısır döngüsü, geçmişte ülkemiz üzerindeki egemenlik haklarımızı başkalarıyla paylaşmak zorunda kalmamıza neden olmuştu. Unutkan olan hafızamızı tazeleyen bir eser.

Aslında Türklerin İslamı kabulü hakkındaki öğrendiklerimi önemli ölçüde değiştirecek yaklaşımlar içerdiğini hiç düşünmeden okumaya başladım. Bu konunun iyice irdelenmesi gerekiyor. Sayın Karatay özgün fikirler savunuyor. Özellikle Maveraünnehir bölgesinin demografik yapısını başarılı şekilde irdelemiş. Böyle bir eseri hazırladığı için teşekkürlerimi sunuyorum.

Çok güzel bir kitap olduğunu söylemeye bile gerek yok ama mutluluğun ne olduğu ve değeri hakkında insanlara yol gösteriyor. Bu anlamda sevdiklerimize hediye edilecek güzellikte bir kitap olduğunu düşünüyorum. Aytmatov'un ruhu şad olsun.