E-Dergi

Büyü, sihir, tılsım, muska vb ile uğraşan Ebulfazl Enveri Efendi yani Efsuncu Baba’nın eline İstanbul’un definelerini gösteren bir kitap geçmiş, Efsuncu Baba, kendine yardım edecek olan insan görünümlü melekleri bulmaya çıkmıştır. Böylece komik ve eğlenceli bir macera başlar. Kitap, özünde insanların hurafelerle, akıl ve bilim dışı şeylerle inanıp kendilerini nasıl budalaca işlere sokup, aptal durumuna düştüklerini anlatıyor. Daha da acı tarafı tüm bunların günümüzde de sürüyor olması.

Gogol'ün bir çok öyküsünü okudum, dinledim, tiyatro sahnesinde izledim. Ama Bir Delinin Anı (Hatıra) Defteri'ni okumamışım/okumamıştım. Bu öyküyü tek başına bulamayınca toplu öykülerin olduğu bu kitabı aldım. İyi ki de aldım. O güzel öyküleri tekrar okuduğum gibi nasılsa okumamış olduğum Bir Delinin Anı (Hatıra) Defteri'ni de okumuş oldum ve Gogol'ün öykücülükte nasıl başarılı olduğunu bir kez daha görmüş oldum. Gerçi bana gelene kadar Dostoyevski son sözü söylemiş: "Hepimiz Gogol'ün Palto'sundan çıktık." Memur Akaki Akakiyeviç'in paltosunu, 8. Dereceden memur Kovalev'in burnunu, İspanya Kralı(!) Aksentiy İvanoviç'i ve daha çoklarını edebiyatseverlere anlatmak gerekmiyor sanırım.