E-Dergi

Lovecraft mitosu ve Stephen King'in özüne dönüşü..90 lı yıllarda çıkan kitapları gibi uçsuz bucaksız hayal gücü ve iyiki King in hayal ettiği şeyleri biz gerçekte görmüyoruz diye şükrettiğimiz olaylar.Solucanın Esrarı kitabını görürken bile ürperdim.(Hayaletin Garip Huyları kitabını bilen bilir)
Sözün özü 22/11/63 ün o sıkıcı,boş diyalogları ve anlatımından sonra ilaç gibi gelen bir hiakye karşımızda..

SPOILER YOKTUR
17 yıldır King okurum.Yaşım 31.Ama bu kitap olmamış.
Kitap bir kere gereğinden fazla uzun..Karakterler arasındaki diyalog o kadar uzatılmış yan karakter bile hikayemezin kahramanıyla karşılaştıgında çok uzun konuşuyor.Yani küçük çocukların komik olmayan esprilerimi dersiniz,olayların tahmin derecesinin basitligimi derseniz hepsi var.King zaten yeni birşey üretmemiş.En azından yaşanmış bir olayı kurgularken daha çok sürprizler daha yaratıcı bir son beklerdim.Eve duygusal anlar var ama heralde çok King kitabı okudugumdan beni pek şaşırtmıyor artık olay örgüsü.Belkide çok King kitabı okumak her yeni King kitabında tahmin yönünüzü güçlendiriyor.
Umarım King artık biraz daha sade tutar hikayelerini.Yada şöyle demek lazım uzun roman yazsın ama en azından kurgusu sağlam olsun.Örnek (Mahşer,Tılsım)
Hayatımda tanıdıgım hayalgücü en uçsuz bucaksız yazar fakat kendininde dedigi gibi basit ve kısa olmak her zaman en iyisidir.

Stephen King..Sen ne büyük bir dehasın bu nasıl bir hayal gücü..Ustanın ufak kasaba sevdası gene karşımızda..Koca Jim Rennie ninde öyle..Kasabanın iyiliği için herşeyi yapıyor...Kitap o kadar sürükleiyciki sayfalar akıp gidiyor...Chester's Mil kasabası hem geceleyin dehşet içindedir hemde gündüz...O olaylar nedir öyle..İnanın bazı yerlerde gerilmekten durup bir iki nefes alıp öyle devam ettim...Klostrofobi etkisini ben başka kitapta daha bu kadar yoğun yaşamadım...Ellerine sağlı Sai King..Allah sana uzun ömürler versin..Çılgınlığın ve uçsuz bucaksız hayal gücünle biz Sadık okurlarını her zaman büyülemeye ve gerilmeye devam ediyorsun..

Willa, Koşa Koşa, Geride bıraktıkları şeyler, N. ,Mezuniyet günü ve Çok Zor bir Durum bence kitabın değil King in kariyerinin en yenilikçi hikayelerinden..Özellikle Koşa koşa en akılda kalan sevdiğim hikaye oldu..Aynı zamanda N. deki dehşet ve karanlık dünyalar okuduğum gece kabuslar görmeme neden oldu..hatta ertesi günde...Karanlık öyküler kitabında ne kadar kan vardıysa bu antolojidede o kadar duygusallık, ölümden sonraki hayatlar ve tabiiki gerilim var...Kısacası gene dehşetin derin okyanuslarının ortasına bıraktın bizi Büyük Usta...

Blaze yıllardır tozlu tavanarasında kalmış bir hikaye der Büyük Usta...Çok şükürkü unutulmadan bulunmuş..Öyle bir hikayeki başkahramana sempati beslemek okuyucunun bir gerekliliği sanki...Hayalet arkadaşıyla birlikte gösterilen yollarda ilerleyen yarım akıllı, ama saf ve güçlü bir insan Blaze...Hırsızlığı bir sanat haline getiren bir insan..Gerçek bir insan.Ama bir bebeği sığınacak yuva bulmak içinde fedakarlık eden güzel bir kalbe sahip bir hırsız...Neredeyse elle tutulur karakterler..Okuyun dememe gerek yok..King Amerikanın dünyaya kazandırmış en büyük yazarı...Bazı edebiyat delileri ne derse desin bu böyle..