E-Dergi

Kendini Gör
Hayatın anlamına dair çarpıcı bir yazılar dizisi.
Nokta gibi mutlulukların ne denli uzun bekleyişlerden sonra gelip gidiverdiği, insanları nasıl kendimize ait heykeller yapmaya çalıştığımız... Duyarlı insanların mutlaka okuması gerek, ama asıl kazancı duyarlılığı yeterince derin olmayıp da bu kitabı okuyanlar sağlayabilecek .

AYDINLIK
Açıkçası anlaşılması zor bir kitap sadeleşme cerayanından(öztürkçecilik desek daha doğru olur haddizatında)pek fazla etkilenmemiş bir kitap.Kelimeleri anlamak zor bir de buna yazarın o çok zekice olan üslubu eklenince daha da zor oluyor anlayabilmek.Ama yine de bazı şeylerin doğru bir adresten öğrenilebilmesi için kaynak eser addedebiliriz.Kitabı okuduktan sonra çok büyük bir iş yapmış hissi uyandırabilir siz de.

şimşek!!!
Klasik bir Peyami Safa eseri diyebilirim.
Bir solukta okuyup bitirebileceğiniz ender eserlerden biri. Muhteşem ruh tahlilleri esere anlatılamaz bir yoğunluk katmış. Peyami Safa okumaktan zevk alanların öncelik tanımalarını tavsiye ediyorum...

SAFA'dan Dinlemek
Çilelerle dolu bir hayatın içinden yetişmiş insan.Peyami Safa...Yoksulluk içerisinde bile tüm parasını kitaba verebilecek kadar açık zihinli bir insan.Böyle bir insanın aşkla ilgili düşünceleri nasıldır sizce?Peyami Safa'nın sosyal meselelere bakış açısını çok beğeneceksiniz.Herkese tavsiye ederim.Bu meselelere doğru bir yaklaşımla bakabilmek umuduyla...

Fatih'le Harbiye arası yürürken ne kadar yakın da, düşünürken ne uzakmış meğer.. Bu kitabı okuduktan sonra da Yakup Kadri'nin Yaban'ını okuduktan sonra olduğu gibi uzun süre pişmanlıkla karışık bir keşif duygusu yaşadım. Mutlaka ki hiçbir toplum birbirinden daha akıllı veya yetenekli değildir. Ancak Türk insanının içinde senelerdir sönmeyen ve sönmeyecek olan Aydın/Köylü(Yaban), Batı/Doğu(Fatih/Harbiye) tartışmalarını bizim yazarlarımız kadar içimize kazıyan yoktur diye tahmin ediyorum. Peyami Safa bu kısacık kitabında (125 sayfa) fikirlerin bitmek bilmez örgüsü arasında debelenmekten öte bir baba-kız ile kızın doğu ile batıyı temsil eden iki arkadaşı arasındaki gel-gitlerini ve duygusal buhranlarını tasvir etmeyi seçmiş. Hem de ne tasvirler, zaman zaman insana 'Acaba içimde kamp mı kurdu ki?' dedirten, yazarın aslında bir yazar değil de bir ressam olduğu fikrini uyandıran psikolojik tahliller. Evet Dostoyevski de hiç kuşkusuz psikolojik tahlillerin en büyük üstadlarından biridir. Ama Peyami Safa'daki edebiyat becerisi ayrı bir hayranlık uyandırıyor 'Ben Türkçe konuşuyorum' diyen herkeste. Her ne kadar Osmanlıca tabirler okuyucuyu zaman zaman sıkıntıya soksa da kitap bir yudumda akıveriyor dudaklarımızdan. Mutlaka okunmalı..