Zahir
Zahir... Dilimize Arapça'dan geçmiş olan bu kavram, apaçık, görünen,belli anlamında kullanılır.. Kitapta ise, vazgeçilemeyen, tutku, saplantı anlamında kullanılmış.. Bununla ilgili kitabın başında şöyle bir not var:
"Yazar Jorge Luis Borges'e göre Zahir kavramı İslam geleneklerinden gelmektedir ve 18. yüzyılın bir döneminde doğduğu düşünülür. Zahir , Arapça'da "görünen , var olan, görünmez olamayan" anlamına gelir. Bir zamanlar karşılaştığımız bir kişi ya da düşünce, başka hiçbirşeye yer vermeyecek biçimde yavaş yavaş bütün düşüncelerimizi kaplar. Bu durum bir tür delilik ya da kutsal bir düşünceye kendini kaptırmak şeklinde tanımlanabilir. "
Faubourg Saint Peres
Encyclopedia of Fantastic, 1953
Coelho Zahir'de insanı şöyle bir düşünmeye itiyor . Kararlarımdan ne kadarı "öyle olması gerektiği için" değil de, "ben öyle olmasına izin verdiğim için" sorusunu gözden geçirtiyor insana.. Geçmişte yaşananlara bir tür vefa borcu ile mi yaşamaya devam etmekteyim sorusu da şekilleniyor insanın kafasında.. Onun bu içsel yolculuğu ve hesaplaşmalarına, farkında ve elinizde olmadan , siz de kendi adınıza eşlik ediyorsunuz.. Karısı Esther ile zaman içinde aralarında açılan derin uçurumu farketmeyen ünlü yazar, bir gün karısının savaş muhabirliği mesleği adına uzaklara gittiği güne dek herşeyin, özellikle de evliliğinin normal işleyişinde ve yolunda gittiğini düşünüyor. Her daim yaptığımız gibi, maddesel değerler ya da başka biri gibi nedenler arıyor karısının gidişinde.. Bir yandan da onun hayatından endişe ediyor.. Bu terkediliş, onda Zahir saplantısına neden oluyor. Yani bütün dünyasını dolduran, her yerde ve her zaman onunla birlikte olan düşünce halini alıyor..Karısının en son birlikte görüldüğü Kazak genci Mikhail ile bir şekilde karşılaşıyor ve onun da aracılığıyla önceleri ürkerek te olsa, bir iç yolculuğuna çıkıyor.. Birlikte Orta Asya steplerine bir yolculuk yapıyorlar. Kendini ve yaşamını, evliliğini sorguluyor, üzerinde düşünüyor.. Hiç tanıdık olmadığı ortamlara girip çıkıyor ve değişiyor.. Sonunda.....
En iyisi okuyun bu kitabı.. Simyacı kadar değilse de, güzel bir Coelho eseri..