E-Dergi

Cennet kulu için Rabbinin hazırladığı bir yerdir. Böyle olunca cenneti gören kuldaki cezbe, sarhoşluk aslında Rabbinin kendisi için neler yaptığını anlamasının hâlidir. Cennetin kendisi değil cenneti hazırlayanın kendisini nasıl düşündüğünü görmesi kulu cezbeye iter. Ya âlemlerin Rabbi bir de kendisini kuluna hazırlamışsa.. Ya bir de âlemlerin Rabbi bizleri bekliyorsa...

Sıffîn’de Hazreti Ali’nin (radiyallahu anh) şöyle dediği işitilmiştir:

“Akıl kalbdedir; merhamet karaciğerdedir, esirgeyiş (şefkat) dalaktadır, nefes de akciğerdedir.” Her fazilet için bir esas ve her edeb için de bir kaynak vardır. Faziletlerin esası ve edeblerin kaynağı akıldır. Allah, dîni onun kemaline vacib kılmış, dünyayı da onun tedbirine bağlamıştır. İnsanın aklı kemal çağına erince, sorumluluk başlar ve dünya işleri de böyle bir aklın idaresinde gelişir. İnsanların birbirinden farklı ve değişik gaye ve düşünceleri olmakla beraber, onları akıl sebebiyle birbirlerine yaklaştırıp birleştirmiştir. Öyle ise akıl, sorumluluğun başı ve faziletlerin en üstünüdür. Akıl, din ve dünya için esastır.

“Ve eğer insanlar hep(küfre sapacak, küfürde birleşerek) bir ümmet olacak olmasaydı…”
Burada ümmetin ortak bir payda da buluşan ve ortak paydaya göre şekillenen bir yapı olduğunu anlıyoruz. Ümmeti Muhammed (sav) demek Hazreti Muhammed’in(sav) etrafında şekillenmiş, kendisini Hazreti Muhammed’le (sav) yapılandırmış bir topluluk demektir. Yani O’nun etrafında bulunanlar ya da sadece O’na inanalar demek değil, kâinatın Efendisinde (sav) birleşenler manasına gelir. Burada Cenab-ı Hakk’ın bir sitemini ve endişesini görüyoruz. İnsanların bir ümmet olarak küfürde birleşmesi söz konusu olabilir. Gerçi ayette insanlar olarak “Nas” kavramı geçmektedir. Nas insan olmaya aday olanlar için kullanılır. Kamil olanlar için “Nas” yerine insan kelimesi kullanılır. Yani kendi kemaline, kendini bilmeye varamamış ama yoldaki seyrine devam edenler…

Bu eser Allah ın zatını isteyen ve arzulayan insanların el kitabı olacak kadar kıymetlidir.
Yanlış yapmaktan korkmayın, yanlışta ısrar etmekten korkun.

Gönül yâri arzular, aşkına Muhammed’in.(sav)
Yârelerim sızılar, aşkına Muhammed’in.(sav)


Tuttum şeyhim elini, buldum irfan yolunu,
Alıştırdım dilimi, aşkına Muhammed’in.(sav)


Cezbem Rabbe yetişti, gönül hayrete düştü,
Yandı kalbim tutuştu, aşkına Muhammed’in.(sav)


Lâfzı celâl okudum, kalbe nakşî dokudum,
Bülbül gibi şakıdım, aşkına Muhammed’in.(sav)


İlmim yoktur câhilem, nas içinde âcizem,
Bir sultana dahilem, aşkına Muhammed’in.(sav)


Et ey Hâce minneti, terk eyleme sünneti,
Ya Rab, affet ümmeti, aşkına Muhammed’in.(sav)