E-Dergi

Dün gece müthiş bir zaman yolculuğuna çıktım. Siperler, onbinlerce inanmış insan, umut, acı, ihanet, kurnazlıklar, taktikler, cesaret, risk, korkaklıklar, insana dair ne varsa, tarihe dair ne varsa, özgürlüğe-vatana dair ne varsa hepsi vardı. Genzim kan ve barut kokusuyla yandı. Kimi zaman insanların çaresizliğin uçlarında ne çareler bulabildiklerini görmek hçkırıklara boğdu. Şu çılgın Türkler sözün bittiği yer...

Yaşamın süresi kronolojik olarak yıllarla değil yaşadıklarınla ölçülüyorsa insan tüm yaşamını kısacık bir zaman diliminde de yaşayabilir. Ve yaşamak istediklerini yapabilmek, tutkularının peşinden öncesiz-sonrasız-zamansız-sonsuz gidebilmekse o zaman dilimi de sonsuzlaşıp evet yaşadım diyebildiğin an olmuyor mu? Sarsıcı, bir solukta okuduğum, burnumun direğini sızlatan bir kitap.

Şaşırtıcı, sıradışı yine de sahicilik kokan öyküler... Son masalsa öykü ile masal arasındaki farkı gösteriyor. Cinselliğin Duygu Asena'da böylesine belirgin oluşu yaşamda da önemli oluşundan kaynaklanıyor olmasın? Sonuçta hepimiz varlığımızı birtakım eylemlere borçlu değil miyiz?

Ben sondan başladım okumaya. Önce Duygu Asena öldü. Sonra son 2 kitabını okudum. Sonra da tüm kitaplarını alıp kısacık sürelerde gürül gürül akan bir ırmağın üzerinde rafting yapar gibi okudum. Kah ıslanarak, Kah heyecanlanarak, Kah korkarak; kah bu kadar da olmaz ki diyerek. İnsan ölüyken de yaşayabiliyor yaşarken ölebildiği gibi. Duygu Asena gibi.

Karnıma yumruk yemiş gibi oldum. Fatih Akın'ın Duvara karşı filminden sonra etkilendiğim ikinci yapıt. Bilmediğim bir dünyanın çelişkilerle dolu yüzü. Aynı anda iki kutba da dokunan insanların yanan elleri. Birbuçuk saatte okudum, etkisi ise günlerce sürdü... Önyargıları kırabilmek ve hoşgörü için okuyun diyorum.