E-Dergi

“Küller altında yakın tarih” Evet doğru söze ne denir.Hiçbir şey tabi ki doğru söz alkışlanır.Mustafa armağan bizlere yine tarihin tozlu sayfalarından yenilerini açıyor ve okuyun diyor adeta.Okuyun ama dikkatli okuyun satır aralarını,çünkü bir çok makaleden oluşan kitap,konuları çok kısıtlı bir şekilde açıklamış,adeta bizi dürtüyor,bakın diyor şu da olmuştu bu da,bizi aslında araştırmaya ve doğruları su yüzüne çıkarmaya yönlendiriyor.

Kitap aslında tamamen belgelere dayanarak hazırlanmış,yani ortada öyle uyduruk,ikbal sahiplerinin isteği doğrultusunda yazılmış bir kitap yok.Veya resmi görüşün tetikçiliği’ni de yapmıyor.Sadece doğruya ulaşma ve doğru bir tarih bilinci için.
Ama siz istediğiniz kadar,doğruları anlatın,istediğiniz kadar vesika dökün ortaya,o meşum güruh hiçbir zaman doğruları kabul etmeyeceklerdir.
Neden mi ? çünkü onlar kördür,sağırdır,hak nedir bilmezler.Aslında gayet iyi bilirler neyin ne olduğunu ama açıklamazlar,eğer açıklarsa ya rektör olamaz veya doktorası yarıda kalır.Mürteci diye mimlenir,fişlenir(bellimi olur belki istiklal mahkemesine çıkarılır)

Okuyalım arkadaşlar,daha çok okuyalım okumak için değil bilmek,anlamak ve uygulamak için okuyalım.

Kitabı iki gazetecinin makalelerinden alıntı yaparak oluşturmuşlar.Bir tanesi veliahdin zırdeli olduğunu ve intihar ettiğini açıklamaya çalışırken,öteki deli olmadığını ve sultan vahideddin tarafından öldürldüğünü savunuyor.Her iki yazarında bende bıraktığı intiba,tarihle hiç bir alakalarının bulunmadığı,ancak polisiye romalarda olabilecek hayal mahsulu ve tamamen uydurma,halk arasında dolaşan fısıltı gazetesi eseri gibi geldi.

Yazar dönemin tipik bir münevver ! Abdülhamid düşmanı.Hiçbir belgeye ve bilgiye dayanmaksızın,ulu orta karalama kampanyasına katılanlardan.Kİtab gayet mutalabatsız ve hiç bir ilmi değeri haiz olmayan,okunmasının dahi boşa zaman kaybı olduğunu düşündüğüm bir kitabtır.

Kitaba verilen isim gayet güzel"dosdoğru yol anlamında"Üstad-ı azam ibn Teymiyye,bu eserinde bizim islami hayatımız için çok önemli olan bazı noktaları açıklamış.Putperestler,bidatlar,kabir ziyareti mevzuu,müslümanların kafirlerle olan ilişkileri konusunda pek çok konu.Allah üstad'dan razı olsun,onu cennetine koysun,başımızdan onun gibi alim ve mütefekkirleri eksik etmesin inşaallah.

Kitabı okudum,osmanlı sarayının içerisinde geçen olayları bir noktaya kadar açıklıyor.Aynı zamanda saray dışında olan bazı olaylarıda yansıtmış.Dikkat edilirse,yazar sultan mehmet reşadı çok seviyor.Tabi bu gayet mantıklı iyi geçinmişler,mehmet reşatın mazbut ve mazlum bir sultan olduğunda bütün tarihçiler ittifak etmiştir.Daha doğrusu onun ittihatçı sergerdelerin elinde bir oyuncak olduğunu herkes bilir.Zaten 60 yaşına kadar haremde yaşamış bir insanın,devleti yönetme noktasında bazı zaaflar göstermesi,ve ittihatçılar elinde oyuncak olması kaçınılmazdır.Tamda yazarın istediği bir meşrutiyet padişahıdır.
Fakat sultan vahdettin böylemi ? el cevap:tabiki hayır,onun padişahlığı abisi abdülhamidi andırdığından yazar için pek muteber değildir.Ayrıca vahdettinin yazarın işine son vermeside,sultana olan bakışını dahada negatif bir hale getirmiştir.Esasen yazar kendisi işi bırakacağını,açıklamayı düşündüğü bir sırada,görevden alınması gayet hoş olmuştur.Yazarın dediği gibi eğer ben işi bırakmazda kovulursam bu benim gururuma dokunur diyor.
Demekki sultan iyi yapmış,birde dikkat edilmesi gereken husus,kitab 1925 yılında yayınlanmış,yani mustafa kemalin tabiri caizse kuş uçurtmadığı bir dönem,dolayısıyle dalkavukluğunun neden böyle üst safhada olduğunu anlaya biliriz.Zaten o dönem bunun dışında bir yol tutan,kendini istiklal(kasap)mahkemesinde buluyordu.