E-Dergi

Kara dörtleme diye bilinen Cesur Yeni Dünya, 1984, Fahrenheit 451 ve Biz'in yanına beşinci olarak yazılacak bir eser. Türünün klasiği. Kanaatiacizemce Dünyaya Düşen Adam'dan çok daha iyi. Hala bir film uyarlaması yapılmaması bir talihsizlik.
Teknik yönden sıkıntılı noktası, okuma yazma kültürünün olmadığı bir alemde, deniz suyunun içilmediğini bilmeyecek kadar cahil bırakılmış afazik bir adamın dilinden günlükler şeklinde bölümlerden müteşekkil olması.

Ana fikri çok çarpıcı. Yalnız bunu verirken sahneler arası geçişlerdeki kopukluk, hafıza kayıpları, isimsiz zamirlerle anlatımlar gibi karmaşık bir üslup tercihi okumayı zora sokuyor.

Müthiş bir fikir, metafiziğe inanmayan ateist Sovyet Rusya'nın kalbi Moskova'ya Şeytanın avaneleriyle bizzat gelmesi. Sanki İran mimarisiyle yapılmış bir mabedin devasa kapısından girmek gibi. İçerisi de vitraylardan süzülen rengarenk ışıkların halı motifleri ve duvar bezemeleri ile rakısını seyretmek gibi. Kötülük veya Şeytan böylece renkten renge girerken iyilik veya Tanrı hiç yok, tamamen karanlıkta. Hakikati ters çeviriyor yani. Nihayet Faust'u, İlahi Komedya'yı ve Benhur'u hatırlatan çizgiler var.

Tercüme edebiyatın büyüsünü bozar derler. Yine de bir edebî eserle karşı karşıya olduğumuzu hissettik.
Ayrıca kalitesine rağmen kitabın fiyatının ucuzluğu inanılmaz.

Okuduğum en iyi hatırlat kitaplarından biri, hatta en iyisi diyebilirim. Bunca yıl neden göz ardı ettim diye hayıflandım. Özel hayata pek girilmeden 19. asır sonunda doğan savaşçı, ülkücü ve inkılapçı neslin ortak hikayesi kaleme alınmış. Enver Paşa, Nazım Hikmet, Stalin, Atatürk gibi pek çok sima ile yollar kesişmiş.