E-Dergi

Hatırladım ki dünya ağrılı bir yerdir ve görmezden geldiğimiz yaralarımız bir gün bir şekilde çıkacak yolumuza..İnsanlığın toplumsal ayıplarının bedelini kendi hayatlarıyla ödeyen insanların hikayesi..

İnsanlarının acılarla dolu tarihini bir masal diliyle yazmış Mo Yan..

"Kırılmış, paramparça, mahvolmuş...Kaputt.Almancada tam olarak bu anlamlara geliyor.."
Kitabın arka kapak yazısı bu cümlelerle başlıyor ve tüm hikaye; kırılmış, paramparça, mahvolmuş insanlık onurundan yürek paralayan örneklerle dolu..Görevi ve konumunun verdiği özgürlükle II.Dünya Savaşı 'nı çok farklı bölgelerde, çok yakından izleyen yazar, belgesel niteliğinde, harika bir eser ortaya koymuş.

Orhan Pamuk 'un, en başarılı romanı olduğunu düşünüyorum. Yeni Hayat 'ı okumam ilk gençlik yıllarıma düşer. O zamanlar pek birşey anlamamıştım fakat yazarda beni cezbeden ince işçilik ilerleyen yıllarda diğer kitaplarını da okumaya sevketti beni ve birçoğunu keyifle, bazılarını hayal kırıklığıyla okudum. Nedense ilk kitabı olan "Cevdet Bey ve Oğulları" nı hep ihmal ettim. Okuduğumda ulaştığım sonuçsa şu oldu; kitaplarını çok sevdiğim yazar, aslında diğer kitaplarının hiçbirinde bu ilk kitabını aşamamıştı! Bir ailenin üç kuşağı üzerinden; sosyal yapısıyla, iktisadi durumuyla, kişisel buhranlarıyla tam bir dönem Türkiye 'si fotoğrafıdır bu kitap. Keyifle okudum, kesinlikle tavsiye ediyorum.

Teknik olarak belki de sembolik anlatımın zirvesidir, tamamen kurgu gibi görünen hikaye, hayali karakterler ile çok çok başarılı bir şekilde tam bir siyasal eleştiri manifestosuna dönüşüyor. Sanki hikayeyi insanlık tarihinin hangi dönemine koyarsanız koyun, hangi sisteme yakıştırırsanız yakıştırın iğreti durmayacak gibi. Sosyalizm, kapitalizm, totalitarizm....vs...hiçbir anlamı yok, anladım ki tüm rejimler en nihayetinde insanın açgözlülüğüne ve acımasızlığına yenik düşmeye mahkumdur.