E-Dergi

Kitap 500 küsür sayfa değil de 150 sayfa olsaydı belki de son sayfayı okurken "artık bitsin" diyerek okumazdım.Tamam belki biraz duygusal romantik olabilir ama kurguda hiçbir hareketlilik yok ve bu da bir noktadan sonra kitabı çekilmez hale getiriyor.Ayrıca nedense kurgusunda fazlasıyla Meavy Binchy tarzının kokusunu aldım...Çok daha iyileri okunabilecekken bunu okumaya gerek olmadığını düşünüyorum.

Kemal Sayar'ın tüm kitaplarını beğenerek okudum ama Hüzün Hastalığı kesinlikle en güzel kitaplarında ilk üçte yer alacak bir eser ancak kitap konusu itibariyle biraz sıkabiliyor.Bunun dışında kitapta yine anti-psikolojik cümleler dikkat çekiyor. İnsanların her haline psikolojik bir hatlalık tanısı koyan günümüz psikolojisine başarılı bir başkaldırı...

Öncelikle Kemal Sayar'ın psikiyatri ve psikolojinin mekanikleşmiş insan modellerinin dışına çıkmış, batı psikoloji anlayışındaki eksiklikleri doğuyla ve kendi kültürümüzle kapatarak insanı bunaltan ve insan olmaktan çıkarıp insanı sadece "düşünen hayvan" olarak gören materyalist düşünceden sıyrılarak harika eserler ortaya koyduğunu söylemek isterim. Sufi psikolojisi ise batıdaki materyalist yaklaşımdan gelen eksikliği çok başarılı bir şekilde yüzlerine vurduğu eser olmuştur.Psikolojiyle ilgilenen ve batı kökenli eserlerin fazla olması nedeniyle o kültürden kitapları okuyan kişilerin mutlaka Kemal Sayar'ı ve özellikle Sufi Psikolojisini okumasını tavsiye ederim...Çok başarılı bir eser...

Düşüncelerin anlatımı bağlamında başarılı bir eser ancak Nietzsche'nin iddialı, okunduğu anda insanda vurgun etkisi yapan güçlü anlatımı göremedim. Ancak "Güç İstenci" gibi kitaplarından daha kolay okunduğunu söylemeliyim.Böyle Buyurdu Zerdüşt, İnsanca Pek İnsanca 1 ve 2, Ahlakın Soy Kütüğü gibi kitaplardan sonra sıraya girecek olan kitaptır...

Kalın kitaplardan korkan biri değilimdir o yüzden herhangi bir çekince yaşamadan aldım kitabı ancak bir felsefe kitabından çok tarih kitabı okuyor hissine kapıldım üstelik bu tarih kitabı bizim tarih ve kültürümüzle çok da bağlantılı değil çünkü sonuçta Nietzche'nin Avrupa'da yaşamış olmasından dolayı daha çok hristiyanlığı ve kendi toplumsal olayları değerlendirdiği bir kitap olmuş. O yüzden çok da zevkle okuduğumu söyleyemem ama kendini "nihilist" diye tanımlamış hatta dinini nihilist olarak gösteren kişilerin mutlaka okuması gereken bir kitap çünkü Nietzsche'nin neredeyse tüm kitaplarını okudum ve nihilizmden ve nihilizmin toplumlarda gelişiminden bu kadar açık bahsettiği bir kitabını okumadım...