E-Dergi

Oğuz Atay'ın bence en başarılı olduğu alan olan romanda harika bir eser. Kitap postmodern tarzın en güzel çizgilerini içinde barıdırıyor ve zamansal ve mekansal hatta konu bütünlüğü açısından yaşanan tüm karmaşanın içinde okuyucuyu sürüklerken arada yazılmış tek bir etkileyici sözle okuyucusunu büyülemeyi başaran Oğuz Atay aynı zamanda birçok şeyi de sorgulamasını sağlıyor okuyucularının.
Kitabın tek eksi yönü psikolojik bir roman olmasına rağmen bazı ufak tefek tutarsızlıkların olması.Örneğin çoklu kişilik sendromunun(dissosiyetif kişilik bozukluğu) tipik özelliklerini taşıyan bir karakter olan hikmetin aynı zamanda şizofrenik tepkiler de vermesi konu olarak tutarsızlık izlenimi yarattı bende ama Oğuz Atay'ın asıl amacı olan okuyucusunda düşünceler içinde düşünceler oluşturarak gerçeklikle hayalin karıştığı bir dünyaya götürmek açısından son derece başarılı bir işleme şekli olmuş...
Postmodern bir örnek olan bu romanın kesinlikle okunması gerektiğini düşünüyorum...

İyi bir okur olmama rağmen okuyamadığım tek türün tiyatro olduğunu ve daha önce okuduğum tiyatro türü eserlerin hepsinde sıkılmıştım ama bu eser gerçekten çok farklı.Okurken sanki hiç tiyatro okumuyorsunuz da o olayların içinde yaşadığınızı hissediyorsunuz...Kesinlikle çok başarılı bir tiyatro örneği...

Oğuz Atay'ın en başarılı olduğu alanın roman olduğunu düşünsem de hikayelerini okumak da çok büyük keyif verdi diyebilirim. Post modern yazım tarzının güzel bir örneğini sergileyen Oğuz Atay zamandan mekandan ve konu bütünlüğünden klasiklere göre daha kopuk olsa da okuyucusunu satırlar arasında çok daha başarılı bir şekilde sürüklüyor...
Ne olursa olsun Oğuz Atay'dan roman,tiyatro ve roman örneklerinden en azından birer kitap okunması gerekir...

Özellikle araştırmadım ama Nieztsche'nin son dönemlerinde yazdığı bir kitap olsa gerek çünkü artık schopenhour'a atıflarda bulunmak yerine bu kitabında bazı bölümlerde onu bile eleştiriyor.Eğer Nietzsche okumaya başlayacaksanız İnsanca, Pek İnsanca adlı kitaplarını sıralamada sonlara doğru koymanızı tavsiye ederim...
Nietzsche'nin kurduğu Nihilizm kuramının sadece teorik bir felsefe olarak kalmadığını özellikle batı kültüründe bir hayat tarzı olduğu bir gerçektir.Beğenerek okuduğum bir kitap..Nietzsche okumak istiyorsanız son sıralara koysanız da okunması gereken bir kitap olduğunu söyleyebilirim...

Bu kitabı okurken daha önce okuduğum bir kitapla arasında çok büyük benzerlikler olduğunu gördüm. O kitap da I. Yalom'un Güneşe Bakmak Ölümle Yüzleşmek adlı kitabıydı. Yalom kitapta bahsi geçen sorunun adına ölüm anksiyetesi derken M.Ulusoy bunu daha felsefik hatta bazı noktalarda dini şeylere bağlamayı tercih ediyor. M.Ulusoy'un kitabı insanın üzerinde rahatlatıcı bi etki yaratırken Yalom'unki daha çok bilimsel bir öğreti olarak katkıda bulunuyor.Bu yüzden iki kitabı birklikte okuyup aynı konu üzerinde farklı hayat görüşlerine sahip iki insanın düşüncelerini okumanızı tavsiye ederim...