E-Dergi

"insan..saadetin düşmanıdır..."

nedir görünmeyen lakin insanın omuzlarını çökerten? düşünüşlerimiz mi? yoksa yaşanmışlıklarımız mı?

birini seçebilmek dahi yükü hafifletecekti muhtemelen...ama kabil değil... düşünüşler çökerken omuzlara yaşantılar kenara çekilir...yaşantılar çökerkende düşünüşler...ikiside itilse can havliyle taşıyamamaktan ötürü, ya ne yaşadığımızın düşünüşü binecektir omuzlara yahut ne yaşayamadığımızın...

mümtaz... çocukluğunun hatıralarıyla hayata yenik başlayan, omuzlarını kaldıracak mazisinin yükünü atacak kudreti, dünyanın renkli tasavvurunu yapacağı bir nevi, ihsan da, yanında büyüdüğü ihsan ağabeyinde bulmuştur...ve bu umutla sanata edebiyata tarihe musikiye yönelmiş dünyaya bakan ülkesini gören içine doğduğu coğrafyayı kültürü anlamaya ve algılamaya çalışan bir aydın olarak kendisini yetiştirmiştir... peki ya bu bilgiler, aşk mevzu bahis olduğunda işine yarayacak mıdır? tabiki hayır...

ikinci cihan harbi öncesi...istanbulun tarih kokan güzelliği...debdebeli yaşantılar...doğu ve batı sorunsalı...

tasavvuftan musikiye,gelecek endişesinden şu anı yaşamanın ağırlığına, toplum olmaktan insan olmaya, aşık olmaktan sorumluluk sahibi birey olmaya, kadın olmaktan anne olmaya,varolmak idrakinden yok olmak bilmezliğine dair,insana özgü ne varsa, ney ve tanbur eşliğinde anlatılan ve ancak yaz 'a yakışan toplumsal normları aşan bir aşk hikayesi...

tüm çelişkisiyle insanı, ülkeyi,garplı şarkı, aşkı anlatabilme yetisi sahibi Tanpınar bir değil...defalarca okunmalı...

suçlusun...
cezan...suçunu bilmemek...seni takip eden her hareketini izleyen bizler zamanı geldiğinde infazını da gerçekleştiririz...hangi kapıyı çalarsan çal, kimden medet umarsan um... suçlusun...git ve gel...gel ve git...

çarpıcı bir dünya eleştirisi... kafka nın dehlizlerinden çıkan, adalete, yönetime, yargıya ve hatta insan ilişkilerindeki aymazlığa, kitabına uyduranların dünyasında yaşamanın, muhatab bulamamanın acısına dair çok ağır ve çok iyi bir roman...

" olumsuz davranışlarda bulunmak bizden istenir; olumlu davranışlar ise zaten bizimdir..."


" insanların belli başlı iki günahı vardır... sabırsızlık ve tembellik.."

günah, ıstırap,umut ve doğru yol üzerine.... diye başlıyor kafka aforizmaları... kim bu düşünen düşündürten adam... sorusunun uyanışı yıllar öncesine dayanıyor... hala o heyecanla ve dost franz yaklaşımıyla okunabiliyor...

yaşadığı topluma, ailesine, işine, dostlarına yabancı ,yabancılaştırılmış, huzurun anlamını ve varlığını unutmuş, payalaşımdan bi haber, lakin ruhu gördüğü yalanın ve boşluğun içinde varolamamış, mütmain olamamış insan, insanlığını nasıl muhafaza eder?

hiçlik hissetmenin tahayyülü... mahayyile etmesi ne kadar zor olabilir böcek olarak uyanan gregor samsa yı?...

yokluğunun varlığından( böcekliğinin insanlığından) tek farkı tiksinti uyandırması ise...dile gelmeyen sözlerin sarfediliş vesilesiyse, kaybın salt maddi algısıysa böceklik... temelinde sevginin paylaşımın olmadığı, çıkarların dünyasına hizmetse insan olmanın aslı... tahayyülde böcek olmaktır mustarip ruhun olup olacağı...
çıkmaz sokakların çıkışları yok mudur peki?... çıkışları görebilmek gregor samsa ya bakabilmekle başlıyor... grotesk bir hal alan samsa mıdır? yoksa onu bu hale getiren sebepler mi?

düşünenlere...

populist yaklaşımdan olabilidiğince uzakta yürüyen bir adam... tehlikeli bir duruşun sahibi... kazanmamayı şiar edinişinin müsebbibi olan kitapların tutkunu... edebi ve felsefik yaklaşımlarla çözümsüzlüğün psikologu çizdiği resim... makber ağıdının yazarı... bu kadar da olmaz mı dediniz... yok canım daha neler mi?... evet, hangimiz görmek isteriz gerçekleri...