E-Dergi

Efektif kurgunun alacasında; söze kendini vurmuş bir dilemmanın tasavvuru göğümüzün üstünde duran. Vaktine düştüğümüzde, çoğul bir kargaşayı bize sunak olarak sunan yol nitelemesi ve susması. İçine, felsefe, din, bilim ve bundan daha baskın olan düş dünyası katılmış bir harmani. İyi olacak bir kitap, güzel zamanlara erdirecek.

Öyle ki; Cem Adrian, İnan Özdemir, Jochen Koschorke ve Erkut Demirci tarafından bestelenmiş; kitabın içerisindeki mesel bir daha sunak olarak dilllendirilmiş.


Bu uzak coğrafyadan; şimdiden yolun ve bahtın açık olsun diyorum ve Qou Vadis diyorum.Çölün kalbine hoşgeldiniz, Milat yola düştü.

Yazar, Sur Kenti hikayelerinde farklı olan bir öykü kurgusunu alıp da bize sunuyor.Bir birinden kopuk aslında her cümlesi ve ayrıntısı bir biri ile ilişikli bir yapısı var kitabın.Arayan, aramaya çalışan ve bulan bir adamın yazıklanması var.

Buğulanmış, puslu bir atlas çevresinde döndürse de bizi Ali Ayçil, kanaatimce en güzeli kitabıdır bu.Ki kendisi yakın zamanda öykü dosyası tartışması yapılan bir dergide; bu kitabı üzerinde hallice durulmuş ve dikkatler çekilmiştir.

Sur Kenti Hikayelerinden sonra, kendi içselliğine ve yalnızlığına dönen bir kurgusu var kitabın. Öykü ve deneme tadında, okunulası, yazıklanılası ve altını çizilesi cümleleri var.Özellikel Dergi'ler, Bitkinlik üzerine tevdi edilen fikirler apayrı bir surete bürünmüş.

Kitap öyle bir surette ki harflerin puntlarına kafanızı uzattığınızda aynı göğün altında, şemsiyesiz bir halde yazarla birlikte ıslandığınızı görüyorsunuz.Ve kurguda baba, ölüm, yalnızlık ve içsellik ağırlıklı olarak kullanılmış ve paye edilmiş bize.

Okunası ve susulası bir kitap.Bence saçlarının aklarından sözler ayıklayarak kendini şerh olarak düşüren bir adama kulak verin.

Gibran Halil Gibran, mütefekkir, ressam, şair, meselci. Tasnifi ve kategorisi olmayan kategorisiz bir derviş. Uzaktan, suskunun alfabe edindiği bir iklimden bize seslenen bir öteli. Bu kitabında olduğu gibi her meselinde ve aforizmalarında elimizden tutan hikmetin nümayişleridir.

Uzun uzun soluklatan ve düşündüren bir muhteva barındırıyor içinde, her cümle de, aforizma da, mesel de apayrı bir 'biz' oluşu tanımlıyor. Tutup da hayatla yüzleştirdiğinizde zikrelenleri, arifane bir merak peyda oluyor içinizde. Tut beni, seninle ayağa kalkayım diyen cümleler barındırıyor çünkü.

Ve. Şu cümleyi çekinmeden kuruyorum, çok değil, kısa bir süre zarfında Meselleri ile La Fonte'ni tahtından edecek, La fonten yerine edebiyat kitaplarımız da Öteli bu Lübnanlı Derviş yer alacaktır. O zaman sıcaklığını daha çok hissedeceğiz ve daha güzel büyüyeceğiz meselleri ile.

"Allah düşündü, düşündüğü melekti.
Allah konuştu, konuştuğu insandı."

Kalbinize zikri düştüğünde, tutup da düşlerinizin elinden, uzun bir, eski bir coğrafyaya, Rebeze çölüne, "yalnız doğdun, yalnız yaşadın, yalnız haşr olunacaksın" denilen bir adamın masalına götürüyor bizi. Fakat burada ritim birarz farklı bir cümleye bürünüyor, kahramanımız modern bir zamanda, Bavyeralı bir motorsiklet üstünde içindeki çöllere seyrü sefer ediyor.

Aliya İzzetbegoviç oluyor birden, Malcolm X olup kara bir öfkeyi, kara bir suskuyu nakşediyor, bazen Selahaddin Eyyubi ile Mahmut Zengi'nin kardeşliğinin altını çiziyor ki bu aynı mefkure üzerine, İslam olarak bir bayrağı beraber taşıyan, biri Kürt, diğeri Türk, aynı potada eritebiliyor.

Bir soluk da, yakın ve uzak zamanda olan bir dervişin meselidir burda anlatılan, uzun bir vakte dayanan, ama kısa sürede biten. Bence tutun bu modern dervişin elinden, Malcolm'u, Aliyayı, Selahhaddin'i, Mahmut Zengi'yi paye edecek size.