E-Dergi

Henüz okumaya yeni başladığım bir başka John Verdon kitabı. Her kitapta bizi bir başka olaylar silsilesine sürükleyen yazarın kalemi inanılmaz kuvvetli. Her bir olayda okuyucuyu bir olaydan alıp bir başka olaya sürükleyen yazar bu kitabında da (en azından okuduğum yere kadar) baş kahramanımız olan dedektif Gurney her ne kadar emekli olsa da kendini bir başka macera içinde bulacak bir olaya sürüklemektedir.

Yine karşımızda dedektif Gurney ve akıl sır ermeyen bir başka olay. Lakin önceki kitaplardan biraz farklı olarak dedektifimiz bu sefer bir hayli ruhsal bunalım içerisinde. Yazar John Verdon sadece olayın kurgusallığını değil bizlere ruhsal bunalımları ve betimlemeleri de çok güzel şekilde nakşediyor. Baş kahramanımız dedektif bu sefer genç bir kızın başına gelen olaylar silsilesinde kendisinden yardım istemesi üzerine içinde bulunduğu garip olayları da birleştirerek bir sonuca varıyor. Kendi adıma konuşacak olursam sonu benim için bir hayli farklı bitmiştir. Hiç beklenmedik bir son diyebiliriz.

Dedektif Gurney inanılmaz bir deha olarak tasarlanmış olup olaylara genel perspektif yerine çok farklı bir bakış açısı getirerek sizi tek oturuşta kitabı bitirmeye iten bir karakter. Baş kahramanımız olayları incelerken aslında okuyucunun fark ettiği ama gözden kaçırdığı veya hiç fark etmediği noktalar üstünde durup bizleri bambaşka bir akıl oyunun içerisine sürüklemektedir. John Verdon ilk kitabı olan Aklından Bir Sayı Tut ile başlattığı dedektif Gurney serüvenine inanılmaz bir şekilde devam ediyor.

''Birden ona kadar bir sayı tutun. Şimdi onu sıfırla çarpın. İşte bu kitabı da elinizden o kadar düşürmek isteyeceksiniz.'' Mystery Scene. İlk okuduğum polisiye romanı olarak bana polisiye romanlarını sevdiren kitap diyebilirim. Şahsi fikrime göre piyasada bulunan diğer polisiye romanlarından farkı olay içinde hem düşünmenizi sağlayıp hem de sizi olayla beraber sürüklemesi. Yazar ne gereksiz betimlemelere de ne de gereksiz tekrarlamalara yer vermiş. Sizi olayın içine alıp sanki bir karaktermişçesine sürüklemiş. Kitabı okurken sayfa sayısını göz ardı edip gözleriniz yoruluncaya kadar okuyacaksınız.

Osmanlı Devleti hiçbir zaman Ortadoğu’yu kendisine vatan kılamadığı gibi yaşayanları da altın ile kendisine bağlamak isterken zannımca insanların karakteristik yapıları sadece kendisine daha çok verenden taraf olmuştur. Din, değer, onur, şeref gibi kavramlar yitip gitmiştir. O dönemde bizi yönetenler varlığımızı ve ahval durumumuzu ancak bozgun sonrası Anadolu topraklarına geçtiklerinde fark ettiler ve de DEDİLER Kİ ‘KEŞKE’