E-Dergi

Edebiyat yolculuğuna "Güneşe Dön Yüzünü" adlı öykü kitabıyla çıkan Ayşe Kulin yeniden kürkçü dükkanında. Onu, kendine özgü bir okur kitlesine kavuşturan biyografik romanları olsa da öyküyle soluklanıyor besbelli.
"Bir Varmış Bir Yokmuş", yedi gerçek, altı kurgu öyküden oluşuyor. Ama bütün öyküler birbirleriyle paslaştığı için hayalle gerçek arasındaki çizgi yer yer kayboluyor. Örneğin "Hayal" öyküsündeki Güllü, "Annabella'nın Öyküsü"ndeki Annabella'dan çok daha gerçekçi duruyor.
Kulin'in gerçek öyküler tarafındaki anlatımına biyografik romanlarındaki üslubu hakim. Yani akıcı, oturmuş bir dil. Öykülerin başında sayıca çok fazla karakter var, fakat öyküyü boğan bu karakter karmaşası sayfalar ilerledikçe yok oluyor, taşlar yerine oturuyor.
Ayrıca bütün öyküleri okuduğunuzda karakterlerin kimi ortak özellikleri dikkat çekiyor: Birçok dil konuşabiliyorlar, özgürlüklerine düşkünler, seyahat etmek istiyorlar. Erkek karakterler hep uzun boylu. Kulin'in uzun boylu öykü karakterleri hep yakışıklı. Gerçek öykülerde karakterler dönüp dolaşıp İstanbul'a geliyorlar.
Gerçek öykülerin sonuncusu olan "Ölümün Şerefine Sıkılan Kurşun", Mehmet Faraç'ın Töre Kıskacında Kadın (Günizi Yayınları, 2004) isimli kitabından kısaltılarak alınmış. Burada bir problem yok ama kurgu öykülerden "Kurban"daki Seher'in sonunun kitabın öbür yüzündeki Rabia'nın sonuyla aynı olması hoş değil. Öyküler arasında küçük göndermeler olduğunu yazar da belirtiyor fakat Seher'e farklı, daha çarpıcı bir son da yazılabilirdi.
Kurgu öyküler farklı farklı kaleme alınsalar da genel olarak bir roman bütünlüğündeler. "Hayal"de tanıştırıldığımız Gül, Güllü ve Musta'nın öyküsü farklı ağızlardan tam 184 sayfa sürüyor. Bazen Gül Hanım'ın kedisinin (Kedi), bazen de Halil'in ağzından (Soytarı). Yunus Ufo'nun sırrını öğrenebilmemiz için "Ada'ya Mektuplar"ı beklememiz gerekiyor.



Kulin, ekranlarımızı kaplayan kaynana programlarından, insanların hayatını alaşağı eden ekonomik krize; kaderin Güllü'yü sirkte Rosa yapışından, kadını ikinci plana atan erkek egemen kültürümüze kadar birçok elle tutulur konuyu öykülerinin odağına yerleştiriyor. Değişmeyen, hüzün. Yazarın tüm öykülerinde mutlaka hüzün var.
Başucunuzdan ayırmadığınız, hayattan keyif alamadığınızda sığındığınız kitaplar vardır. Kulin'in "Foto Sabah Resimleri", benim için öyle olan bir öykü kitabıydı. Özellikle güzel Gülbeyaz'ı ustalıkla anlattığı "Taş Duvardır Benim Sevdam" defalarca kendini keyifle okutabilen bir öyküydü. Aynı tadı yeni öykülerinde bulamadım. Kulin'in tasvirleri eskisi kadar zengin değil. Kurgu öykülerinden "Hayal"de Güllü'nün iç seslerinde tutarsızlık var, ancak psikolog Gül Hanım'dan duyabileceğimiz cümleler kuruyor bazen içinden, Güllü.
Sonuçta Kulin'in yeni öyküleri, çekirdek okur kitlesini memnun edecektir ama öykü cephesinde yeni bir şey olduğunu söylemek zor. Anlaşılan o ki, hayat üstümüze üstümüze geldiğinde biz yine "Foto Sabah Resimleri"ni karıştırmaya devam edeceğiz. "Bir Varmış Bir Yokmuş" masal tadında okunup bitirilebilir ama sadece o kadar, daha fazlasını vaat etmiyor.

Sakarya Üniversitesi sosyoloji bölümü hocalarının akademik yazılarını elimden geldiğince takip etmeye çalışıyordum, bu kitap açıkçası bir "mucize" oldu benim için, hemen almak istiyorum, böyle seçkilerin daha fazla yayımlanmaları gerekiyor ki sosyolojik birikimimiz daha da artsın! Sadece sosyolojiyle ilgilenenlere değil tüm kitapseverler için başucu kitabı olabilir kanımca

bu kitap sahiden çok faydalı keza ben de ingilizce söz konusu olunca en büyük derdim sözcük dağarcığımın yetersiz oluşuydu..bu kitapta hem keyifle hem de etkili bir biçimde zihnimize sözcükleri katabileceğimiz bir sürü yöntem var. kpds, üds, toefl vb sınavlar için ter dökenler için başucu olabilecek bir kitap..

Kokoloji, çok eğlenceliydi, oyunlarla kendi sokaklarımızda bir yandan keyifle gezerken, öte yandan kendimizi daha yakından tanıma fırsatı yakalamıştık, meğer ne kadar da uzakmışız kendi benliğimize...Görür görmez su gibi içtiğim Kokoloji 2'de doğal olarak ve iyi ki aynı minvalde ilerliyor.Yine çok keyifli, yine çok eğlenceli..Kendini tanımak isteyen herkesin başucu kitabı olmalı..

Leyla Erbil, öyküleriyle ve etkili biçemiyle dikkatimi çekmişti. Şimdi ise mektuplarıyla karşımda. Bugün bir kitabevinde tesadüfen kitaba denk geldim, Leyla Erbil ismini görmemle kitabı alıvermem bir oldu. Keşke daha çok öykü yazsaydı...