E-Dergi

Roman, Balkan Savaşı’ndan I. Dünya Savaşı’na kadar geçen dönemi, iki ayrı karakterin yaşamları üzerinden anlatır.Tebrizli Setterhan, halı tüccarı bir ailenin oğludur.Zerdüşti arkadaşı Piruz'u, gizli aşk duyduğu Azham Hanım’la tanıştırır.Birbirlerine aşık olur ve kaçarlar.Setterhan yaşadığı ıstırap nedeniyle Tebriz’i terk ederek Batum’a gider, orada Rus sevgilisi Sofya’dan da karşılık bulamaz ve yolu Trabzon’a düşer.Aynı dönemde, Trabzonlu Zehra ailesiyle birlikte Rus işgali sırasında İstanbul’a tehcir edilir.Rusların çekilmesinin ardından Ermeni ve Rum çeteleri şehri doldurur.İki yıl süren zorlu tehcir, savaşın yıkıcılığını gözler önüne serer.Sonunda Zehra aile ocağına döner.Setterhan ile Zehra’nın yolları Trabzon’da kesişir ve yeni bir hayat başlar.Öykü, karakterlerin torunu tarafından eski fotoğraflar ve araştırmalarla anlatılmıştır.Romanın dili ağırdır ancak tarih ve duyguları derinlemesine yansıtır.

Kitap, yazar Elie Wiesel’in II. Dünya Savaşı sırasında Nazi toplama kamplarında (Auschwitz ve Buchenwald) yaşadıklarını anlattığı otobiyografik bir tanıklık eseridir. Wiesel, gençlik yıllarında ailesiyle birlikte Romanya’dan alınıp kamplara götürülür. Kamplara götürülürken annesi ve kız kardeşinden ayrı düşer. Babasıyla çetin bir hayatta kalma mücadelesi verir. Daha sonra babasını da kaybeder. Kamplarda açlık, işkence, ölüm ve insanlık dışı muameleye tanık olur. Kendi içinde Tanrı'ya ve inanca dair sarsıntılar yaşar.

Roman, Márquez’in vefatından sonra yayımlanmış ve yazarın son eseridir. Hikâyenin merkezinde, evli bir kadın olan Ana Magdalena Bach vardır. Ana Magdalena, her yıl ağustos ayında ölen annesinin mezarını ziyaret etmek için bir adaya gider. Bu rutin ziyaretler sırasında, kendi yaşamını, evliliğini ve arzularını sorgulamaya başlar. Adada kaldığı gecelerde farklı erkeklerle yaşadığı karşılaşmalar, onun hem özgürlüğünü hem de bastırılmış tutkularını keşfetmesine vesile olur. Adaya her gidişinde farklı bir sevgili bulur kendine. Eser, Márquez’in karakteristik üslubuyla; aşk, sadakat, arzu ve ölüm temalarını işler. Kadınlık, bireysel özgürlük ve hayatın geçiciliği üzerine derinlikli bir anlatı sunar.

Kitap, 1955 yılında Kolombiya donanmasına ait bir muhribin, aşırı yük nedeniyle fırtınasız bir havada kaza yapmasıyla başlar. Gemiden denize düşen sekiz denizciden sadece biri, Luis Alejandro Velasco, hayatta kalır. Velasco, Karayip Denizi’nde bir tahta sal üzerinde 10 gün boyunca açlık, susuzluk, güneş ve yalnızlıkla mücadele ederek hayatta kalmaya çalışır. Bu süreçte köpekbalıkları, halüsinasyonlar ve umutsuzlukla karşılaşır. Yazar Márquez, o dönem gazetecilik yaptığı için, bu hikâyeyi aslında gerçek bir olay olarak, Velasco’nun anlattıklarına dayanarak gazetede yayımlamış, sonrasında da kitaplaştırmıştır. Kitap sadece bir “hayatta kalma hikâyesi” değil, aynı zamanda Kolombiya’daki askeri yönetim ve resmi söylemleri de sorgulayan bir metindir. Bu yüzden yayımlandığında büyük yankı uyandırmıştır.

Kitap, mantığın sınırlarını zorlayan, tüyler ürperten öykülerden oluşan bir korku-gerilim türünde. 16 adet paranormal öyküden oluşmaktadır. Öykülerde; gece yarısı duyulan fısıltılar, terk edilmiş evlerde gizlenen karanlık sırlar, gölgeler arasında kaybolan varlıklar gibi unsurlar yer alıyor . Hikayeler, cinlerin musallat olduğu köylerden başlayıp zamana meydan okuyan ruhlara kadar uzanan geniş bir yelpazede, gerçek ile hayalin iç içe geçtiği bir atmosfer sunuyor .