E-Dergi

Bir zamanlar (12 Eylül öncesi) İstanbul'da Ülkücü gençlik önderleri arasında yer alan Faik İçmeli'nin hayat hikayesini akıcı bir şekilde okumak isteyenlere tavsiye ederim bu kitabı.

Soner Yalcin ve Dogan Yurdakul'un yazdigi bu kitap önyargili, bilgisizce ve karalamaya yönelik hazirlanmis bir kitap.
Önyargili, cünkü Ülkücü Hareketi direk Irkcilikla itham ediyor.
Bilgisizce yazilmis, cünkü Türkes CKMP'de iken Osman Bölükbasi partide yoktu.
Karalamaya yönelik, cünkü 27 Mayis darbesinde yer alan Türkes ve arkadaslarina 'cuntaci' dedigi halde, kendileri 27 Mayis icin destanlar yaziyor.
Ülkücü sehit Dursun Önkuzu icin catidan düsüverdi diyor, fakat isin asli hic de öyle degil. Dursun Önkuzu kömünistler tarafindan cigerlerine hava basildiktan sonra 3. kattan asagi atildi!
O dönem siddetin kimin tarafindan cikarildigini bilmek icin 71-74 döneminde olaylarin olmayipta, 74'de cikarilan aftan yararlanan solcularin disari cikar cikmaz kaldiklari yerden terör olaylarina baslamalari aslinda herseyi özetliyor.

Bahcelievler olayi hikaye (komplo teorisi) gibi anlatilmis. Sözde mahkeme kararlari göz önünde bulundurularak yazilmis, fakat Maras Olaylarini anlatirken tam bir cehallet söz konusu. Ortada mahkeme kararlari varken, nasil oluyorda Ülkücüler sinemaya bomba atti diyebiliyor bu iki zavalli yazar? Utanma yok mu hic? Bahcelievler olayinda mahmeke kararlari önemlide, Maras olaylari icin önemli degil mi? Demek ki islerine öyle geliyor. Onun icin ne kadar objektif (!) olduklarini varin anlayin.

Corum olaylarinda bir kömünistin camiye bomba atarken elinde patlayan bombayi nasil görmezlikten geliyorlar, yine hayret ediyorum. Yani bu kadar subjektif ve önyargili bir kitap daha varmidir acaba?

12 Eylül cuntasinin Türk Islam sentesini benimsedigini söylemesi yine bir cehaletin göstergesidir. En fazla ceza alan siyasi lider Türkes'di ve genel olarak en fazla cezayi alan Ülkücülerdi. Üstelik Ülkücülerin yayin organlari (dergi vs.) birer birer kapatiliyordu cunta tarafindan!
Ayrica, o meshur söz (fikrimiz iktidarda, biz icerdeyiz) Türkes'in degil, MHP'ye sonrada katilip, tekrar ayrilan Agah O. Güner'in sözüdür.

Kitap genel anlamiyla gereksiz bircok konuya deginiyor, ama en sonunda Susurluk'un bir kaza oldugunu iddaa etmesi ise, ne kadar basit bir düsünce icerisinde olduklarini ortaya koyuyor.

Bu kitabi kesinlikle tavsiye etmiyorum. Susurluk ile ilgi duyanlar, Babam Catli, Birak Eskiya Bellesinler ve Hakantürk'ün Abdullah Catli Kimdir? isimli kitaplari okumali.

Ülkücü Hareketin teorisyenleri arasinda yer alan, entellektüel bir Türk Milliyetcisi olan Dr. Lütfü Sehsuvaroglu bu romaninda, günümüz kosullarini göz önünde bulundurarak yakin gelecek ile ilgili bir öngörüde bulunmus. Türk Milleti acisindan iyi bir gelecek oldugu söylenemesede, simdiki sürecin devami ne yazikki romandaki tahminlerin gercek olma ihtimalini yükseltiyor. Dileriz ki romandaki gibi bir dagilmis Türkiye olmaz.

Son zamanlarda okudugum en güzel romandi diyebilirim, üstelik romandaki ismi degistirilmis kahramanlarin kim olduklarini bildigim icin, ve gercek hayatta tanidigim icin, okurken daha bir heyecan duydum. Nezir Lütfü Sehsuvaroglu, Muhlis rahmet Muhsin Baskan örnegin.

Ülkücü Hareket, Dinler Arasi Diyalog, AB vb. konulara ilgi duyanlar bu romani mutlaka okumali.

Hikmet Cetinkaya'nin 28 Subat'in hemen akabinden Eylül 1997'e kadar olan köse yazilarindan olusuyor bu kitap. Ana hatlariyla 28 Subat ve dönemin iktidari REFAHYOL ile alakali bir kitap. Ayrica dönemin meshur Susurluk olayi (bana göre suikasti) ile kafayi takmis durumda. Malesef bazi konulara klasik bir sol kafa ile baktigi icin gercekleri tam olarak göremiyor.
Isin garip yani ise, ozaman birilerini cetecilikle suclayan Hikmet Cetinkaya ve Cumhuriyet gazetesi yazarlariydi, ama simdilerde onlar cetecilikle suclaniliyor!
Cetinkaya gibileri oldugu müddetce, siyasal islamcilar saltanati devam edecektir, zira Islam dinine karsi cok haksiz ve yakisiksiz hakaret yagdirmakta.

Halbuki demokrat olmakla övünmelerine ragmen (Hikmet Cetinkaya gibilileri), ne kadar tahammülsüz olduklarini bu kitabi okduktan sonra anlayacaksiniz. Ama bence vaktinizi bosa harcamayin, bu kitap okunulmasi gerekilen capta bir kitap degil.

Nurettin Veren kitabinda yillarca mensup oldugu cemaati sorgulayarak, celiskilerini ortaya koyuyor. Böylelikle okuyucuya farkli bakis acisi sunarak, 'bazilari'nin cemaat hakkinda ortaya cikardigi iyimser tablonun aslinda ne kadar aldatmacadan ibaret oldugunu anlatmaya calisiyor. Sanirim Nurettin Veren cemaatten ayrilmaktan ziyade, tasfiye edildi (kovuldu), yoksa yillar önceki yanlislari cemaat ile baglarini kopardiktan sonra ortaya koymanin baska bir izahi olabilir mi? Ama mesele bu degil, mesele Fetullah Gülen cemaatinin kurulus amaciyla nasil birebir celistigini gözler önüne sermektir. Nurettin Veren'de bunu basari ile ortaya koyuyor.

Kitabin ücte biri Nurettin Veren'in Fetullah Gülen Hareketi ile ilgili yorumlarindan olusurken, geri kalan bölüm cemaate karsi acilan davanin iddanamesi, Fetullah Gülen'in medyaya yansiyan aciklamalari (röportajlari), bazi mektuplar ve fotoraflardan olusuyor.

Konu ile ilgilenenlerin okumasinda cok fayda var.