E-Dergi

Kitabı tam manasiyle anlamak için Farsça bilmek şart. Ama bu şekilde de temel noktaları kavramak mümkün. Esasında konuyla ilgili mükemmel bir akademik başvuru kitabı.

"Küçük bir kitap içerisine zengin bir olay örgüsü yerleştirip kalan boş yerleri İtalyan yenekleri, kadınlar üzerine düşünceler ve bol miktarda Calvados yudumlarıyla dolduruyor."

"Gelecek nice çağlarda,
Daha doğmamış devletlerde, bilinmedik dillerde
Oynananacak yaşadığımız bu yüce oyun!
...
Kaç kez akacak dünya sahnelerinde kanı,
Şimdi Pompeius heykelinin ayakucunda,
Bir toz yığınından farksız yatan Caesar'ın!
...
Her seferinde de anılacak adlarımız bizim
Yurtlarına özgürlük getirmiş insanlar diye."

Çok uzun bir çizgi film gibi geldi bana. Sonu bir çeşit 'vasatın iktidarı' ile biten ve hatalarını sürekli tekrarlayan bir insanlık tarihi karikatürü çiziliyor sanki her anlamıyla. Ancal ikinci kitaptaki akademik-bilimsel kurgu, kitabın iç işleyişi açısından bir yere oturuyor olsa da bir süre sonra dipnotları okuması güç ve sıkıcı bir hal alıyor. Okurken bir yandan Edgar Allen Poe metinleri geldi aklıma; tabii ondaki bilime olan inancın tam tersine bir inançsızlık ve sinizmle. Bu anlamda en azından döneminin ruh halini iyi yansıtan bir roman diyebiliriz.

Nedir yaşamak? Evlenip çoluk çocuğa karışmak, işe gitmek, her gün aynı rutini yinelemek, toplum tarafından mazbut biri olarak bilinmek ama her geçen trenin düdüğünde bu işte bir yanlışlık, bir olmamışlık var diye düşünmek mi, bir nevi kendi benliğini de bastırarak? Yoksa yarını düşünmeden istediğini yapıp, yiyip içip eğlenmek macera peşinde koşmak mı -ki bunun sonucunda toplum tarafından 'anormal', 'hastalıklı', 'paranoyak' vs. olarak nitelendirilmek gelir-?