E-Dergi

Günlük hayatın ağırlığı, görünmez yükler ve modern dünyanın hızında kaybolmuş hissetme hâlini çok gerçek ve samimi bir dille anlatıyor. Cümleler basit ama duygusu derin; her sayfada “ben de böyle hissediyorum” dedirten türden.

Yoğun felsefe beklemeyin, ama içten bir yüzleşme ve iyi gelen birkaç satır arıyorsanız, kısa sürede okunsa bile uzun süre sizde kalıyor.

Kitap, 1970’lerin/80’lerin Türkiye’sinde yaşanan politik çalkantılar, baskılar ve ardından sürgün/yer değiştirme gibi sonuçlarla şekillenen bir hikâyeyi anlatıyor.

Roman, iki bakış açısıyla ilerliyor — bir “yazar” anlatıcı ve Sami’nin kendi sözleri/ek notları şeklinde. Bu anlatım tekniği okuyucuyu farklı katmanlara götürüyor.

“Bir Kedi, Bir Adam, Bir Ölüm”, Livaneli’nin toplumsal ve bireysel travmaları, sürgünleri ve kimlik çalışmalarını bir araya getiren — teknik olarak da dikkat çeken — bir roman. Duygusal açıdan yoğun, düşündürücü ve kaliteli bir okuma deneyimi sunuyor.

Dan Brown’ın Sırların Sırrı kitabı, yazarın klasik temposundan biraz daha yavaş ilerliyor ama yine de o tanıdık entelektüel atmosferini koruyor. Eski kitaplarındaki o sürükleyici gücü tam olarak alamadım; gizem ve aksiyon dozu daha düşük geldi. Bu kitapta
• Tapınaklar, sır cemiyetleri, kadim semboller yerine
• Zihin, yapay zekâ, düşüncenin ölçülebilirliği, insanın özü gibi konular ön planda.

Dolayısıyla nörobilim ya da felsefi temalara çok ilgisi olmayan kişiler için, kitabın temposu doğal olarak daha “akademik” ve yavaş hissettirebilir.


Yine de Brown’ın özgün kalemi, bilgiyle örülü anlatımı ve sembollerle düşünceyi harmanlayışı bende iz bıraktı. Okuması biraz zaman aldı ama son sayfayı çevirdiğimde “iyi ki bitirdim” dedim. Farklı bir bakış açısı kazandıran, düşünmeye teşvik eden bir roman.

Ahmet Ümit’in Bir Ses Böler Geceyi kitabı, kısa sürede okunabilecek akıcı bir anlatıma sahip. Hikâye boyunca merak uyandıran bir atmosfer kurulsa da, olayların sonu beklenen şekilde bağlanmıyor. Bu durum, kitabı ilginç kıldığı kadar biraz garip de hissettiriyor.

Benim için okuma süreci oldukça hızlı geçti; dilin sadeliği ve akışı sayfaları çevirmeyi kolaylaştırıyor. Fakat finalde yaşanan kopukluk, tamamlanmamışlık hissi bıraktı. Yine de, farklı bir okuma deneyimi sunması açısından dikkat çekici bir eser.

Kitap üç hikâyeden oluşuyor. Ahmet Ümit’in önceki romanlarındaki güçlü kurgu ve karakter derinliğini beklerken, oldukça basit ve hızlı okunur bir yapıyla karşılaştım. Konular merak uyandırıcı olsa da anlatım bana fazla yüzeysel geldi.

Kısa sürede bitirdim ama açıkçası beklentimi karşılamadı. Ahmet Ümit’in diğer eserlerine kıyasla daha zayıf bir kitap olduğunu düşünüyorum.