E-Dergi

Saramago yine müthiş hayalgücü ve "bu olayları gerçekten yaşamış mı bu adam?" sorusunu sordurtacak derecede başarılı kurgusuyla herkesin "acaba nasıl olurdu?" dediği bir konuyu daha romanlaştırmış: Bir insanın birebir kopyasıyla karşılaşsa ne yapardı? Yazarın üslubuna,romana dahil olmalarına,felsefi çıkarımlarına alışık olanlar için klasik bir Saramago kitabı olduğunu söyleyebilirim. Ve yine klasik ve çarpıcı bir Saramago sonuyla taçlandırılıyor roman. Tavsiye ederim, okuyun.

Jules Verne´nin İki Yıl Okul Tatili´nin tamamen zıddı bir kitap Sineklerin Tanrısı.
Bir avuç çocuğun, ilkel doğa şartlarında, başlarında yetişkin bulunmadan ne hale gelebileceklerinin ciddi anlamda tüyler ürperten hikayesi. Bu derece etkileyici ve vurucu olmasının sebebi gerçek olabilmesi. Kötülükle lekelenmemiş, tatlı masum yavrucaklar olarak düşüneceğimiz çocukların vahşet ve yok etme hırsıyla canavarlara dönüşmelerini yazar oldukça sade ama içe işleyen bir tazda anlatmış.
Kitabı ilk okuduğumda-ki çocuktum- sonu içimi epey rahatlatmıştı.
Yıllar sonra Stephen King´in bir kitabında bu romanın sonu hakkında yapılmış tek cümlelik bir yorum beni gerçekten derinden sarstı.
Gerçekten iç rahatlatacak bir son muydu? Kan dökme tutkusu kişiyi bir kez ele geçirdiğinde iyileşme şansı olur mu? Kaybedilen masumiyet tekrar yakalanabilir mi? Roman gerçekten bu sorular üzerinde uzun süre kafa yormanızı sağlayacak.
İnsan aç olmadığı halde öldürebilen tek canlı ve çocuklar çok acımasız olabiliyor.

Kesinlikle ölmeden okunmalı bu kitap. Ömer Hayyam rubailerinin birçok Türkçe çevirisi var, Aralarında en iyi çeviriyi Sebahattin Eyüboğlu yapmış gözüküyor. Hayata bakış açısını değiştiren, hatta hayatı Hayyamdan Önce / Hayyamdan Sonra olarak kategorize edebilecek kadar mükemmel bir kitap.

İnanılmaz bir kitap. Özellikle doğrunun ve yanlışın, iyilik ve kötülüğün, haklı ve haksızın tamamen birbirine karıştığı günümüzde, bizi sağlam adımlar atan ve erdem sahibi bir bireye dönüştürmek için gerekli bilgiyi içeriyor. Kesinlikle tavsiyedir.

More´nin ütopyası toplumsal eşitliğin kurulduğu, paylaşmanın ve dürüstlüğün çok normal olduğu sadece herkes için genel olarak en doğru ve güzel olan kavramların yaşandığı bir ada.
Bize garip gelen nedir acaba?
Belki de uygarlıkların nasıl yobazlaştığını görmeyi istememektir.