E-Dergi

Kitabın adının çağrıştırdıkları ile içinde yazanlar farklı. Ama çok güzel bir kitap.
Rus ordusunda görev yapmış bir Ermeni subayının hatıralarından oluşuyor. Sadece Türklerle Ermeniler arasında yaşanan olayları değil (Hatta Türk Ermeni olayları çok az yer tutuyor)daha çok Ruslarla Ermenilerin ilişkilerini, Birinci Dünya Savaşının başlaması ile yaşanan gelişmeleri, ardından patlak veren bolşevik ihtilalinde yaşananları, Ermenilerin kendi içlerinde yaşadıkları iç savaşları ve en son olarak da bağımsız Ermenistan Cumhuriyetinin kurulması ve Sovyetler Birliğine bağlanışa kadar geçen süreci tüm yönleriyle anlatıyor. Yaşanan ızdırapları, insanların insanlara yaptıklarını okurken dehşete kapılmamak mümkün değil.
Bu arada kitaptan Ermenistan ve Ermeni halkının tarihi hakkında da özet bilgiler edinmek mümkün.

Osmanlı'nın kritik dönemlerinden birini ortaya koyan güzel bir çalışma. Kabakçı Mustafa olayını tetikleyen sebepler, kışkırtıcılar tüm açıklığı ile ortaya konuyor.
Kitabın üzerinde her ne kadar roman yazsa da bu kitaba roman demek bence pek mümkün değil. Daha çok bir tarihçinin tarih anlatımı, hatta makalesi demek mümkün.
Kitap Osmanlıca kelimelerden arındırılmadan latin harflerine çevrilmiş. Bu nedenle Osmanlıca kelimelere aşina olmayanlar için okunması sıkıntı verici olabilir. Kitabın arkasına bir de sözlük eklenmiş ama, sözlüğe bekarak kitap okumak da çok zevkli olmasa gerek. Öyle ki 160 sayfalık kitabın 50 sayfası sözlüğe ayrılmış.
Yeni baskılarının günümüz Türkçesine çevrilmiş haliyle yapılmasını yayın evinden özelikle rica ediyorum. O zaman bir solukta okunan güzel bir kitap olacaktır.

Çeşitli araştırmacıların makalelerinden derlenmiş bir kitap, hacmi küçük olmasına rağmen içeriği dolu. Toplumumuzda eksik olan pek çok konuya cevap veriyor. Bu arada hep endişe duyulan "İran Olur muyuz" sorusunun da cevaplarını barındırıyor. Kitabın yazarlarından özellikle Fred Haliday'in aktadıkları oldukça ilginç; İran devriminin dinamiklerini bir bir ortaya koyuyor. Ben okurken, aynı zamanda bu dinamiklerin Türkiye'de de olup olmadığına dikkat ettim; yoktu.
"İran olur muyuz" tartışmasına, bilgi donanımlı olarak katılmak isteyenlerin mutlaka okuması gereken bir kitap.

Yakın tarih içinde önemli boşlukları doldurabilecek bir anı kitabı. Kitabın yazarı Teşkilatı Mahsusanın son başkanı ve haliyle etkin bir ittihatçı. Bu nedenle kitabı okumaya başlamadan önce objektiflik konusunda endişelerim vardı, fakat yazar konulara mümkün olduğunca objektif ve açıklayıcı yaklaşmış. Fakat ara sıra İttihatçılığı da tutmamış değil. Mesela İttihat Terakki'nin azgın tetikçisi Yakup Cemil'in kurşuna dizilmesinden sonra akan kanlarının yerde "İttihat ve Terakki" yazarak birleştiğinden bahsetmesi gibi.
Benim için kitaptaki en önemli bölüm ise Enver Paşa'nın yurt dışına çıkarken kitabın yazarını Teşkilatı Mahsusanın başına geçirmesi ve ondan teşkilatı görünürde tasfiye etmiş gibi görünmesini ama gerçekte asla tasfiye etmemesini tembihlemiş olmasıdır. Günümüz derin devletinin temelini de oluşturan Teşkilatı Mahsusa'nın bu önemli dönemindeki başkanının anılarını mutlaka okuyunuz.

Umberto Eco'nun büyük bir usta olduğu muhakkak. Kitabın çevirmeni de gayet başarılı. Kitap zaman zaman yüksek temposu zaman zaman durgun seyriyle okuyucuyu kendine çekiyor ancak Gülün Adı ile kıyaslayacak olursak, Gülün Adı bir kaç basamak önde yer alır. Bu kitapta gerçek üstü tasfirler biraz fazlaca yoğun kullanıldığından, okuyucunun yolunu bulması güçleşmekte ve bu da okuma tadını olumsuz etkilemekte.