E-Dergi

Bu kitabı ilk edindiğim gün birkaç sayfasını okuduktan sonra otobüste unuttum ve daha sonra inatla tekrar aldım ve bir solukta da (tekrar kaybetmeden) bitirdim. Charles Bukowski kıvamında bir eser. Daha önce bu yazarla tanışmamış olanlar bu kitabı bitirdiğinde yazarı ya çok sevip diğer kitaplarını da okumak isteyecek ya da bir daha Bukowski adını duymak istemeyecek çünkü bu kitap yazarın tüm diğer kitapları için de güzel bir referans noktası.

Özdemir Asaf'ın, küçük mısralarda çok şey bulmayı bekleyenler için yazmış olduğu bir kitap. Okurken insanın acaba bu tek mısrayı yazmak için neler yaşadı ya da bu tek mısrayı oluşturabilmek için kaç kez üzerinde değişiklik yaptı diye düşünmekten kendini alamadığı bir yapıt.

Bir Özdemir Asaf hayranı olarak, ona en yakın yazan günümüz yazarlarının Oruç Aruoba olduğunu düşünmekten alamıyorum kendimi. Yalnız Zilif'te beni en derinden etkileyen olay, bir babanın kızına olan sevgisini bu kadar yalın bir dille ve bu denli yazara yakışır bir biçimde anlatması. Farklı bir kitap.

Bu kitap beni Özdemir Asaf'a bir adım daha yaklaştırdı. Bu anlatıma sahip olmak için bu adamın neler yaşamış olabileceğini çok düşündüm ama yaşadıklarını bu denli güzel yoğurabilen çok az şair olmasına bir kez daha üzüldüm.

Özdemir Asaf'ın bir çizgisi vardır ve o çizgi bu kitapta da kenarlara taşmamış. Felsefik şiirin Türkiye'deki öncülerinden olan yazarın üslubunu koruduğu güzel bir eser.