E-Dergi

Küller, doğayı neredeyse her unsuruyla öykülerine dahil eden bir kitap. Semrin Şahin'in iyi bir doğa gözlemcisi olduğunu, hayvanlar ve bitkilerle oldukça güzel bağ kurduğunu metinlerinde görebiliyoruz. Kitapta yer alan öykülerin neredeyse tamamı Kafkaesk atmosfere sahip. Cümleler gayet yetkin ve süssüz. Atmosferi bize oldukça başarılı bir şekilde yansıtıyorlar. Daha ilk öyküden başlayarak neredeyse her metinde sahneler gözümde canlandı. Anlatmaktan çok göstermeye odaklanan, insanların yaşadığı çeşitli acıları duygunun yakıcılığına kaptırmadan ifade eden bir kitap Küller. Aslında anlatılanlar oldukça güçlü ama bizleri yıkıp geçmiyor, geriye içimizde ince bir sızı kalıyor. Özellikle çocukların yaşadığı ya da yaşattıkları, öykülerin pek çoğunda yer alıyor. Doğanın çeşitli unsurlarıyla birlikte çocukların hikâyeleri de metinlerde geziniyor.

Bay Y, tipik bir modernist anlatı sunuyor okura. Kıvrak, ironik dile sahip, anlattığı karaktere ve hikâyesine kitabın kapağında olduğu gibi dürbünle bakan ama karakterin yaratıcısı da olduğu için ona dair her şeyi bilen enteresan bir "biz" anlatıcıyla yani ihtiyar sese sahip anlatıcı korosuyla 64 sayfa boyunca birlikteyiz. Kullanılan bu anlatıcı tipinin novellaya hareket kattığını rahatlıkla söyleyebilirim. Alışık olmadığımız tipte bir anlatıma neden olmuş. Karakterimiz Bay Y. köklerini daha çok Robert Musil'in Niteliksiz Adam romanında görebileceğimiz canı istediğinde pek çok şeyi yapabilen, yetenekli ama yapmamaya meyilli olan bir karakter. Oblomov tembelliğinin bir başka versiyonunu gözlemliyoruz metinde. Tam bir modernist dönem antikahraman anlatısını görüyoruz eser boyunca. Korkut Kabapalamut'un anlatım dilinden de kaynaklı okur için zevkle ilerliyor novella. Kitabın 64 sayfa yerine örneğin 96 sayfa civarı olmasını arzu ederdim.

Didem Kazan Sol, ilk öykü kitabı Kusura Ayna'da özellikle içerik anlamında farklılığı bambaşka bir yere taşımış. Patates tanrısına inanan ve kendini o tanrının elçisi olduğunu düşünen karakterden, gökten kutu kutu yağan rimellere, kuyruklu kadından, hükümdarın kusurlarına ayna olan "r" harfine düşman karaktere, mahallede ansızın kaybolmaya başlayan kedilerden hayalindeki masallarda tatmin olan kadına kadar. Yazarın kaleminin parlak olduğunu, ilk kitabından ışığını verdiğini rahatlıkla söyleyebilirim. Bunca farklı öyküyü düşünebilmek ve kurgulayabilmek hakikaten önemli iş. Yazar çoklu anlatıcı kullanmayı seviyor fakat bu tip anlatıcının olduğu öyküler kitapta anlatım açısından sorun yaşıyor. Kitapta çoklu anlatıcının olmadığı öykülere baktığımızdaysa yazarın rahatlıkla birinci şahıs ya da üçüncü şahıs anlatıcıyla iyi anlatıma sahip metinler kaleme alabildiğini de görüyoruz. Yine de ilk kitap olarak başarılı bir eserle karşı karşıyayız.

Merve Yakut'un ilk öykü kitabı Caravaggio Kırmızısı on dört öyküden oluşuyor ve tıpkı ismi gibi sanatla iç içe geçmiş öyküleri barındırıyor. Resim tarihinde önemli bir yeri olan Caravaggio’nun aykırı üslubu metinlere sinmiş. Farklı bir zihinden doğduğu çok belli olan bu öyküler, kurguları ve içerikleriyle farkını ortaya koyuyor. Yazarın diliyse genellikle usul usul akıyor. Fazlasıyla estetik bir cinsellik anlatımını görüyoruz. Özellikle kitaptaki ilk öykü olan “La Femme De Chambre” bölümlü yapısı, Fransa’da bir otelde housekeeper olarak çalışan bir kadının yaşadıklarının anlatımı metnin akılda kalmasını sağlıyor. Kitabın açılış öyküsü olarak oldukça güçlü. Yazarın Georges Perec hayranlığını ise “Malum Harfi Hiç Kullanmadan” adlı öyküde görüyoruz. “E” harfini kullanmadan roman yazan Perec’e nazire yaparcasına bu öyküde Merve Yakut, bu harfin lipogramıyla metni kaleme almış. Bu öykü Caravaggio Kırmızısı içinde biçimiyle öne çıkıyor.

Meltem Dağcı, ilk öykü kitabında görmediğimiz, bilmediğimiz dünyaların öykülerini önümüze getiriyor. Kitapta yer alan 12 öykü de zihni farklı işleyen, hayal ve kurgu gücü geniş bir yazarın kaleminden çıkmış. Derdini kitabının en başına yazmış ama derdi sadece bu da değil. Yani Dünyanın Öteki Yüzü salt cinsiyet, kadın-erkek meseleleri üzerinden ilerleyen bir eser değil. Başka konuları da anlatıp değişik ve özgün kurguları da içinde barındırıyor. Özellikle bu farklı metin kurgulayabilme gücünü sevdim. Denizatları üzerinden kurgulanmış "Damızlık Birliği", yapay güzelliği yumurtalar üstünden anlatan "Damgalı Yumurtalar" ve "Cansız Mankenler" başarılı şekilde birbirinden farklı meselelere değinen öykülerdi. Bu öyküler fantastikten çok bilimkurgunun içinden yer alabilecek distopik metinler. Yazar kurmaca dillerde isimler koyarak kurguya özgü dünyalar yaratmış. Her ne kadar farklı olsalar da kendilerine ait, bildiğimiz bir gerçeklik söz konusu.