E-Dergi

İslam'ın en önemli davası, hiç şüphesiz ki "Aile Davası"dır.

Sanki kıyamete değin halis Müslümanlara rehber olabilmesi için dünyaya teşrif eden Bediüzzaman Hazretleri, ailenin hakikatını, tesettürün mana ve gayesini ve daha birçok konuyu açıklıyor. İlgilenenler okumalıdır.

Kitap oldukça güzel.

Yunus'un hayat hikâyesini bir de kendi ağzından dinleyin. Özellikle abdallarla geçirdiği seyahatte keramet gösteren abdallara "Siz kimin hürmetine dua ediyorsunuz?" dediğinde, "Tapduk Sultan'ın dergahında odunculuk yapan bir Yunus varmış, onun hürmetine." diye cevap alması, eşiyle çocuğunu kaybedişini, diğer çocuğunun kafir olmuşken tekrar dine dönüşünü o kadar güzel anlatmış ki İskender Pala.

Birkaç periyotta önce Hacı Bektaş-ı Veli ile görüşmesini, ardından Tapduk Sultan ile ve son olarak da Mevlana ile görüşmesini anlatan iyi bir kitap, başlarda sıkıcı ve karmaşık gelebilir ancak okudukça sarıyor.

Lütfi Simavî Bey bir ittihatçı, dolayısıyla Sultan Vahdettin'i eleştirmesi doğal. İttihatçılara karşı var gücüyle savaşmış bir mazlum padişahı kendisinin eleştirmesinden daha doğal ne olabilir?

Bu kitabı aldım ve okudum uzunca bir süre önce. Beğendim de. Elbette Sultan Vahdettin'e mesnetsiz iftiralarını tasvip etmiyoruz. Lâkin Sultan Reşad'ın ne kadar adil, düzgün, dindar, muhterem, namuslu ve nev'i şahsına münhasır biri olduğunu anlayabiliyoruz.

Bana göre Sultan Reşad İttihatçılara karşı padişahlık otoritesini kullanamayan ama bundan fecî derecede muzdarip olan biz "mazlum" idi. Altmış beş yaşında tahta çıkmış bir adamın padişahlık otoritesi gibi bir derdi kalmış mıdır? Mezarına "padişah" mı yazdıracak? Gene de elinden geldiğinde uğraşmış, I. Dünya Harbi sırasında yetmiş yaşında olmasına karşın cepheye gitmek istemiş, "Yollar çamurdur şevketlüm." diyen Enver Paşa'ya "Paşa! Düşman altın yoldan mı geldi?" diyebilmiş bir adam, Balkanlar'a giden son Osmanlı padişahı...

İşte böylesine bir adamı anlamak için birebir, Sultan Vahideddin merhûmu kötülemek için de birebir.

Bu kitap hakkında yorum dahi yazamıyorum. O kadar mükemmel ki. Avamdan insanlar anlayamaz diye uzak tutulan bir kitap, bir güruha hizmet için yazılmışçasına tavırlarla yaklaşılan o müthiş Füsusûl Hikem öylesine sade, öylesine güzel ve tüm bu lisan çalışmalarına rağmen gerçeğinden, orijinalinden zerre taviz verilmeyecek biçimde güçlü bir "feyiz", "bereket" ve "ruhlara dinginlik" kitabı. Füsus'un aslını çoğumuz anlamıyorduk. Bu kitap ise herkesin anlayabileceği tarzdan o büyük eserin en büyük şerhidir!

İmam Gazâli'nin yazmış olduğu risalelerin içerisinden en güzeli. Bugün kulluktan sapmış olan ve dünyayı, aceleyi tercih edip ahireti terk eden gençlerimizin romanlardan, araştırmalardan, ders kitaplarından önce okumaları gereken ilk kitap! Binlerce kez tavsiye edilir.