E-Dergi

Bir zamanların çok satan bir kitabı vardı: Ferrarisini Satan Bilge. Kaçımız o kitapta yazanları uyguladı, kendini bir köşeye çekip elindeki gülü inceledi? Ben yapmadım. Allah de Ötesini Bırak öyle bir kitap değil. Bildiğimizi sandığımız şeylerin farkına varmamızı sağlayan bir kitap. Benim açımdan en faydalı yanı öfkemi kontrol altına almamın ne kadar kolay olduğunu göstermesi oldu. Hem kıssalar, hem de Kuran' daki ayetleri örnek göstermesi bakımından yararlı bir kitap ve en önemlisi de "şunu yap bunu yap" demiyor, "bunlar, bunlar var, görüyor musun" diyor.

Biraz ordan, biraz burdan o konuştu ben dinledim, Biraz aşktan biraz yalnızlıktan... Kısa yazılardan oluşan bir tür deneme diyebileceğimiz kitaptı. Daha çok konuşma havasında olmuş, zaten bunu kendisi son sözde de belirtmiş. Kendimizden parçalar bulabileceğimiz bir fincan kahve eşliğinde okunabilir hoş bir kitap olmuş.

Bana göre terkedilmişlerin kitabı bu Bukre. İnsan gidenin arkadasından yığınla şey söylemek ister ya onları söylemiş kendince Kahraman Tazeoğlu. Sondaki hikaye ise ayrı bir dünya, biraz hüzünlü, mutlu sonlu :). Açıkcası ben yazarın önceki kitaplarından yalnızca birini okudum (beni susarken bölme), şiirsel yazdığını biliyorum, biraz da sosyal medyadan takip ediyorum. Bukre yi roman sanarak okumamak gerekiyor bence.

"Aşk yaşamı, cinayet ölümü sıradanlıktan kurtarır." demiş Ahmet Ümit. Ne güzel söylemiş. Bir o kadar da okunası bir kitap yazmış bizlere. Başkomiser Nevzat'ın gözünden kendisine bakması da ayrı bir güzellik katmış. Katilin masum biri olduğunu tahmin etmiştim ama Sadri'yi öğrendiğimde Zeyneplerin evindeki masada oturuyormuşum gibi hissettim kendimi. Enfes bir kitap. Öyle ki, bittiğinde başa dönüp tekrar okuma isteği uyandırdı. Öyle de yaptım. Engin'in öldürüldüğü bölümü tekrar okudum :)

Hani Türk Filmlerinde "6 ay ömrü kaldı, son günlerini en güzel şekilde yaşatın." gibi dramatik bir sahne vardır ya, işte bu kitap da öyle bir şey. Lou, Will'e son günlerini ne kadar iyi yaşattı bilinmez, Çünkü Katrina, Nathan, Camilla ve Steveen' ın ağzından yazılan bölümler olsa da Will'in ağzından yazılmış, Lou' ya yazdığı mektup dışında bir bölüm yok. Belki de bu ne kadar acı çektiğini gösteriyordur, kimbilir. Oldukça duygusal, sürükleyici ve hüzünlü bir aşk hikayesi. Ayrıca engellilerin sosyal hayatta karşılaştığı sorunları ele alması açısından da ayrı bir önem taşımakta olduğunu düşünüyorum.