E-Dergi

Genel olarak güzel bir kitap. Bu tür (gerilim/polisiye) seviyorsanız sıkılmadan okuyabilirsiniz.
Ancak kitapla ilgili birkaç noktaya değinmek isterim. Kitabın adı "Ejderha Dövmeli Kız" ama içerik başlıkla çok uyumlu değil. Sö konusu "kız" kitapta ikinci planda kalıyor. Diğer karakter olan Blomkovist hep daha ön planda. Hatta esas karakter o diyebiliriz.
Kitaptaki bazı tasvirler gereksiz olmuş. Hacim olarak daha dar olabilirdi. Bu da bazen sıkıcı olabiliyor. Hatta bu tür anlatımların, genel roman kurgusu içerisinde okuyucuyu nereye götüreceğini düşünürken, daha sonraları sonuçla pek de alakalı olmadıklarını görebiliyorsunuz.
Çevirisi ve anlatımı oldukça iyi.
Abartıldığı kadar mükemmel bir kitap değil. Fakat bu alandaki iyiler içerisinde yer alması gereken kitaplardan biri. Devamını okuyacağım.

Ahmet Ümit'in kitaplarında genelde "bir ritüle bağlı cinayet" şeklinde bir kurgu yoktur. Bu tür kurgular genelde batılı yazarlarda çok olur. Mitolojideki falaca olaya göre seri cinayetler işleyen katil gibi içerikler olur. Örneğin, Tess Gerritsen, Craig Russell
, Max Chattam kitapları çoğunlukla bu tarz bir uyarlamaya sahiptir.
Ahmet Ümit'in daha önceki okuduğum romanlarında cinayetler gündelik hayattaki olağan sebeplerden kaynaklanmaktadır. Ancak bu kitap bir düşünceye/ritüle bağlı olarak işlenen yedi cinayeti konu alıyor. Bu nedenle kurgu, daha sıradanlamış. Bununla birlikte, yine daha önceki kitaplarında rastlanmayan bir unsur olarak bu kitapta uzun (İstanbul) betimleme ve anlatımlara yer verilmiş. Bu da biraz okumayı sıkıntılı hale getiriyor. Bu nedenle Ahmet Ümit kitapları içerisnde bir değerlendirmeyle, çok beklediğimi bulamadım. Ancak, genel olarak kitap yine de oldukça iyi. Polisiye sevenlerin okumasını tavsiye ederim.

Nereden başlasam bilemiyorum. Tarihi roman olma iddiasında olan bu kitap ne tarih ne de roman. Bir roman mı, karakalem çiziktirilmiş yazılar yığını mı ayırt etmek zor. Bu resimli kitabı bir "Sadrazam Nevşehirli Damat İbrahim Paşa güzellemesi" olarak nitelemek mümkün. Fakat kitap "güzel" de değil. Aşırı taraflı ve anlatım zayıf. Akıcılık zaten yok. Dil deseniz "edebi" olmakla alakası yok. Çok kalitesiz bir uslup. Hani içerik veya anlatımdan biri iyi olmasa, diğeri için kitap okunabilir. Ama bu kitapta ikisi de yok. Özet olarak bunları söyleyebilirim.
Bir kitap için bu yorumu yazmak istemezdim ama malzeme bu. Okuyunuz, okuyunuz ki ne anlatmak istediğimi kendiniz görün...

Kitapta toplumsal yaşam, güçlü-güçsüz ilişkileri anlatılmaktadır. Karınca ezilen, filler sultanı ezen.. Bu açıdan kitap bir masal/masalımsı özellik taşımakta. Ancak buna rağmen çok akıcı bir anltımı yok. Yaşar Kemal'in diğer pek eserindeki sürückleyicilik bu kitapta nispeten daha az. Ayrıca kitap Yaşar Kemal tarzının biraz dışında kalıyor. Yani Çukurova anlatılmıyor. Tavsiye ederim, ancak Yaşar Kemal okuyacaksanız önceliğiniz diğer eserleri olsun..

Kitapta Kanuni'nin iki önemli sadrazamından Pargalı İbrahim Paşa'nın (diğeri Rüstem Paşa) sadrazamlığa yükselmesi ve bu süreçte yaşananlar oldukça iyi bir kurguyla anlatılıyor. Dili oldukça akıcı ve çok kolay okunabilir bir nitelikte kitap. Tarihi romanların genel zaafı gerçekle ne derece örtüştükleridir. Doğal olarak bu kitapta da bu hususu dikkate almak gerekir. Ancak, olayın gerçekliğinin takdiri okuyucunun kendisine aittir.
Tarihi romanlara ilgi duyanların okumuş olması gereken kitaplardan. Tavsiyemdir..