E-Dergi

Nedim Gürsel'in kaleminden çıkan her yazıyı keyifle okuyorum. Bu kitabındaki yedi farklı hikaye, yazarın Anadolu Kültürü'nü çok iyi tanıdığını ve öykülere malzeme olan konular hakkında titiz bir tarihsel araştırma yaptığını da bizlere gösteriyor.

"Sessiz Ev" Orhan Pamuk'un en beğendiğim romanı oldu. Güçlü bir anlatım ve romandaki beş karakterin bakış açısıyla anlatılan sağlam bir hikaye. Konusu dışında roman yazım tekniği açısından da ayrıca övgüye değer bir kitap.

Açıkçası bu kitap beni hayal kırıklığına uğrattı. Öyküler, hayali karakterler çok zorlama. Çok sıkılarak okudum.

İstanbul'da doğup büyüyen, halen burada yaşayan benim gibi insanlar için bu kitap bir çok bakımdan eşsiz. Bir kısmına tanıklık edebildiğim, aynı havayı soluduğum o dönem İstanbul'unun, büyük usta Ara Güler'in kareleriyle yeniden gözümün önüne gelmesi harika bir duygu. Orhan Pamuk ise kimilerine sıkıcı gelen ama bana çok keyif veren detaycı, gözlemci ve samimi anlatımıyla yine farklı.

Buket Uzuner'in yazarken hayattan (bu kitap için yolculuklarından) nasıl beslendiğini gözlemleyebiliyoruz. Farklı coğrafyalarda, farklı kültürden insanların hikayelerini okumak güzel.