E-Dergi

tüketim kültürünün sürekli empoze edilmeye çalışıldığı,insanların kazanmak ve harcamak için programlandığı bir dünya yaratmaya çalışan toplum mühendislerinin en acımasızları olan reklamcıların günah çıkarma niyetine kalema alınan eserlerinden biri...

Faruk Bildirici'nin bu kitabı Türkiyenin son dönemine damgasını vuran simaların birer küçük biyografisi niteliğinde. Kitapta adı geçen yirmisekiz kişinin tamamı hepimizin yakından tanıdığı insanlar. İlginç çıkışlarıyla tanıdığımız oaman durmuş'tan merve kavakçı olayındaki meclis başkanı septioğlu'na kadar bir çok isim geçmekte kitapta. ve bence en hoş olan da faruk bildiricinin kendine has o nüktedanlığı...

ben henüz bu serinin ilk kitabı olan yaşar nuri öztürkün görüşlerinin eleştirisini okudum. yazarın tarzı, olayları usul yönünden değerlendirişi, polemik yapmayıp polemiğe imkan vermeyecek şekiilde bariz deliller sunması ve en önemlisi uslubu gerçekten takdire şayan. ben bir okuyucu olarak böyle bir ilmi eseri okurken sıkılmadım,bu konularda çok derin bir birikime sahip olmamama rağmen meseleleri gayet iyi anladığımı düşünüyorum. kısacası ben bu kitabı herkese gönül rahatlığıyla tavsiye edebilirim

islam tarihi ile ilgili bir serinin ilki olan bu kitap peygamberimizin risaletinden önceki mekkeyi anlatıyor. ancak kitabın içeriğine baktığınızda bir siyer kitabından ziyade bir sohbet metni gibi olduğunu görmek mümkün.yazarın akademik kariyerine bakıldığında daha ciddi ve yoğun bir yaklaşım beklerken insan hayal kırıklığına uğruyor diyebilirim. ancak bu konuda çok fazla bilgisi olmayan bir kitleyi yüzeysel de olsa bilgilendirmek için yazıldığı düşünülürse ozaman kendi kategorisinde oldukça iyi bir kaynak olduğunu söyleyebiliriz.hatta uslubu tarih kitaplarının soğukluğundan uzak olduğu için verilmek istenen mesajı iletme hususunda oldukça başarılı olacağını düşünüyorum.ama yine de ciddi bir araştırma için baş vurulacak kitaplar değiller. dua ile...

unamuno'nun "tula teyze"si hayatımın belki de en ilginç romanıydı. roman demek ne derece doğru olur bilmiyorum.ben edebiyat eleştirmeni değilim ama bildiğim bir şey var ki o da bu kitapta zaman kavramı yok. kitabı elinize aldığınız anda bir zamansızlık hissine kapılıveriyorsunuz. eserin kurgusu çok basit olmasına rağmen olaylar son derece fantastik gelişiyor.kişilerin ruhi durumu da oldukça ütopik. ilginç olan bir şey daha vardı ki o da başlangıçta adı geçen tüm kahramanların kitabın sonuna gelmeden ölmesi.yazarın herkesi öldürmek gibi bir saplantısı var. dedim ya hayatımın en ilginç romanıydı…