E-Dergi

"Yaşlana yaşlana gözlerimizden nice perdeler kalkacak. Günün birinde nihayet kendimizle tanışarak kıymetli bir dost kazanacağız." (Abdülhak Şinasi Hisar)

Bu epigrafla başlıyor kitabın önsözü. "Uzak Yakın Sohbetler"in üçüncüsü olan bu çalışmanın maksadı ve muhâtabı da "Yaşlıları anlamaya ve yaşlanınca yapmamamız gerekenlere dair fikrimizi yorduk. Dolayısıyla bu sohbeti, henüz genç olanlara, yolun yarısını geçenlere ama en çok da sosyal hizmet politikaları üretmekten mesul olan kurumlara ve kişilere bir cemile olarak sunuyoruz." cümleleriyle ifade ediyor iki müellif.

Genç kardeşler için, başlangıç düzeyinde bir bilinç ve yaklaşım oluşması adına kıymetli bir metin olmuş bu kitap.

Benim için ise müellifin Abdulfettâh el-Awaisi'den rivâyetle aktardığı "Zihinleri işgalden kurtarmak toprakları işgalden kurtarmaktan çok daha önemli!" cümlesinden sonra kalem ve Aksâ'nın birbirinin nasibi olmasına işareti ziyâdesiyle mühimdi.

Yola revân olmadan kitabın haberini almıştım ama ...

Kutlu'nun her sene bir hikâyesini okumaya alıştıktan sonra bu hikâyeyi sadece iki ay mı beklemiş oldum yoksa yıllarca mı?

Yine yol arkadaşım oldu. Anımsamaya çalışıyorum hangi kitaplarını seferde hangilerini hazarda okudum diye

Altı yaşında memleketi Doğu Türkistan'dan ayrılmak (!) zorunda kalan Amannisa yazmış bu kitabı.

Kitabın tanıtım yazısında "çocuklara Uygur Türkleri'ni nasıl anlatalım? sorusunun cevabı" diyordu. Çocuklardan önce biz yetişkinlere anlatmak gerekmiyor mu!

"Doppa sanki saçımın süsü, babamın tebessümüydü."

"Mavi bir gök, hilal ve yıldız başımın üzerinde ..."

Ben "Makrokozmos Öyküleri" okudum ya şöyle yapsak:

Kitaptaki öykülerden birkaçını bazı dillere çevirsek sonra dünyadaki "eğitimlileri, aydınları, zenginleri" bir meclise davet etsek de onlara okusak. Bir de uzaylılara tabi. Bir de "ayna karşısına geçip garip hareketler yapıp kendi kendini seyredenler"e elbette. Ama onlar için hangi dile tercüme gerekir onu bilemedim şimdi. Onu da yazar düşünmeli bence, ben değil. Ben? Ben hangisi miyim? Bu, bahs-i diğer fakat!

...

(Güray Süngü kitaplarının en sevdiğim yanı bu; size kendi dilini hediye ediyor.)