E-Dergi

"Şâir geleceği bugüne çeker. Bizden birkaç yüz yıl ilerde yürür. Ülkümüzün, geleceğin yüzüne işlenmesini istiyorsak ki bundan başka kaygı kaygı olmağa değmez ve yaşamak bunun için olursa bir anlamı var demektir; onu, bugünden, şiirin ve edebiyatın, sanatın, kültürün malı yapalım. Çünkü, bugün şiir ve edebiyata giren, yarın, hayata girecektir."

...

Karakoç'un 1966-1967 yılları arasında Diriliş Dergisi'nde yayınlanan yazılarını ihtivâ ediyor, #islamındirilişi.

Yazılarda ele alınan temel meseleler:

"O zamanlar şiir, ruhuma işlememişti. (...) Sonraları şiir bende kök saldı. Böylece benim için şiirin konusu değişmiş oldu. Artık şiiri sadece kendi duygularımı açıklamak için bir araç olarak görmüyorum. Aksine şiirin kökü bende sağlamlaştıkça, ben parçalara ayrıldım ve yepyeni dünyalar keşfettim."

2002'nin Râmallah'ını, Beytülahm'ini, Kudüs'ünü, Gazze'sini, Cenin'ini, Nablus'unu okudum. Yirmi yıl öncesiyle bugünü kıyâslamak istedim zihnimde ...

"Gerçek" kişileri okudum, onların "gerçek" hikâyelerinden haberdâr oldum bu kitapta; Filistin'de on sekizine giren Maha, ressam Yûsuf, ilk kadın intihâr komandosu Vefâ, eğlence için ateş edilen ve kötürüm kalan Hüsam ...
...

Bir yerleşimcinin gözünden nasıl göründüğünü de okudum Filistin'deki cinayetlerin; bir rahibin, bir avukatın, Filistinliler'in zeytinlerini toplayan bir hahamın gözünden de ...

Dipnotların ve parantez içi ifadelerin olmadığı, okuması akıcı bir tercüme ...

Bu kitaptaki yazılar 66 ve 67 yıllarında kaleme alınmış.

İslâm iktisâdının; liberalizme, sosyalizme, kapitalizme ve komünizme müsbet ya da menfî açıdan benzemediği; özgün bir zemini ve tasavvuru olduğu; yalnızca bir ütopya değil tarihî bir tecrübe olarak yaşandığını vurguluyor Karakoç.

İnsana, eşyaya ve topluma bakışı "mülkiyet ve emânet" anlayışıyla temellendiriyor.