E-Dergi

Ölüm ve yaşam arasında sıkışıp kalanların romanı. Savaşın çirkin yüzü, yoksulluk ve komün hayatının sömürdüğü insanlar, alın teri, yaşamak umudu.. Yazarın akıcı dili, kitabı bir günde bitirmemi sağlamıştı. Bu kadar sarsıcı bir öyküyle tanışacağımı da tahmin etmemiştim. Empatlık seviyeniz romanın devamında yaşanan hazin durumlarla doğru orantılı.

Van Gogh’un bir ressamdan öte sahip olduğu edebi ve hassas kimliğini, kardeşi Theo’ya yazdığı her mektuptaki sanatsal ifadeler, insana ve yaşama dair kurduğu cümleler, gözler önüne seriyor. Resim sanatının ince detaylarını özellikle doğanın eşsiz güzelliğini de onun ağzından duymak mümkün hale geliyor. Yoksulluk içerisinde geçirdiği yaşamı ve her şeye rağmen ümitvâr oluşu, sanatını ümitleri üzerine inşa etmesi, onun ne kadar büyük bir sanatçı olduğunu ortaya koyuyor. Ayrıca kitabın içerisinde yer alan çizimleri, Vincent’ın dünyasını anlamak adına okura bir fırsat sunuyor. Van Gogh’a ve sanatına olan hayranlığımdan ötürü kitaptaki mektuplarını okumak istemiştim. Keşke daha önceden okusaydım dedirtti.

Kitaptan:
…”İnsanız yahu, kaybetmeye de ihtiyacımız var arkadaş!”
Hasan Ali Toptaş’ın edebiyat dünyasına adının yazdırılması gerektiğini belgeleyen kitabıdır. Eserin boğucu ve sarsıcı havası her okuru çekmeyecektir.

Kitaptan: “İnsanı insan eksiltir, diye düşünüyordum, nasıl çoğaltırsa.”
Yazarın, okurun kendine yolculuk yapmasını sağladığı, şiirsel üslupla melankolizmin zirvelerde gezdiği Hasan Ali Toptaş kitabı. Düşünmek, düşündürmek, aramak ve yolda olmak için..

Kitaptan: “Sofu dedik ya; aptesini alan camiye. Yatar kalkarlar. Sen teraziden haber ver. Allah bunların sadece dillerinde!”
Köy sorunlarının ve toplumsal anlamda yaşanan problemlerin sosyal gerçekçi bir bakış açısıyla ortaya konulduğu Fakir Baykurt kitabı. Köy gerçekliğinin anlatıldığı nadide romanlardan.