E-Dergi

Eğer yazar amacına ulaşabilseydi ben bu kitaba bayılırdım. Ama bana kalırsa dönemin ünlü beylerinin çapkınlık hikayelerinden başka bir şey değildi o öyküler. Evet, hepsini okumadım çünkü üçüncü öyküden sonra artık ezberlediğim olay örgüsüne ve yazarın çok bilmiş üslubuna dayanamadım. Büyük ihtimalle bir şans daha verip okumaya yeltenmem de.Uzun uzun bir şeyler yazmak isterdim ama hangi cümleyi kursam sonu kitabı hiç mi hiç beğenmediğim yargısına çıkıyor.

Büyük bir Millet olduğumuzu kanıtlamak için elimizden ne geliyorsa eksiksiz yapıyoruz:
Kurtardığı vatanı parselledik.Lozan'ı silip Sevr'i tanıdık.
Başarıyı bilmem kimin türbesi başındaki ağaca bağladığı çaputta gören bir gençlik yetiştirdik.Demokrasiyi tramvaya çevirdik.
İnkârı gerçek, gerçeği inkar ettik.
Mustafa Kemâl'i doğduğuna, Atatürk'ü yaşadığına pişman ettik.
Başarısızlığımızın, yoksulluğumuzun, ezilmişliğimizin nedenini hep O'nun ölümsüz fikirlerinde aradık.Ne yaptıysa, tersini yapmakla uygarlığın en önde gelen ülkesi olacağımız hayaline kapıldık.O'na hem ihanet ederek hem de her 10 Kasım'da manevi varlığı önünde sap gibi durarak söz de bağlığımızı ifade ediyoruz sandık.Atatürk'ü ne anladık, neanlatabildik.Yaptıklarını düşmanları takdir etti, bizler inkâr ettik.Dünyanın dört bir yanında o saygıyla anılırken, bizler unutturmaya çalıştık.Her sorunun çözümünü onu inkâr etmekte aradık.Dün O'na sahip çıkmadık.Bu gün inkâr ettik.
Yarın?Düşünmek dahi istemiyorum.

Osman Şahin öykülerinde okurlarını, Doğu, Güneydoğu, Çukurova ve Toros insanlarının gizemli dünyalarına götürür. İnsanin soyunun özünde varolan kötülüğü, ölüm temasını, korkuyu, çarpıtılmış cinsellikleri, kıtlığı, umutsuzluğu, efsaneleşmiş aşkları, teknoloji ile gelen değişimin insana yaptığı etkileri, eski şaman ve pagan kültürlerin izlerini yoğun psikolojik bir derinlikle coşkulu, renkli, doğurgan, şiirsel bir anlatımla yazar.

En azından 4 kuşak ve önümüzdeki gelecek kuşakların gönüllerinde taht kuracak olan güzel insandır O.26 Aralık 1941 tarihinde, o zamanlar marangozluk yapan ünlü oyuncu Ali Şen'in oğlu olarak Adana'da dünyaya geldi. Sanat hayatına İstanbul Belediyesi Şehir Tiyatrolarında sahneye çıkarak başladı. Babası gibi sinema sanatçısı olmak istemeyen Şener Şen, kendisini tiyatro oyunculuğuna adadı.

Radyo tiyatrolarında da oynadı. Ancak tiyatrodan elde ettiği kazanç yetmediği için sinemaya girmek zorunda kaldı. Dublajdan tanıdığı yönetmenlere, “Figüran olarak beni de çağırın. Ama bir şartım var, yevmiyemi o gün alayım” der.

Sinemaya ilk adım attığı yıllarda figüranlık dahil her işi yaptı. Beş yıl boyunca - bazı filmlerde sadece dans etmek veya başrol oyuncusundan dayak yemek gibi- küçük rolerde yer aldı. Kariyerinde dönüm noktası 1975 yılında Ertem Eğilmez'in filmi Hababam Sınıfı'ndaki ‘'Badi Ekrem'’ tiplemesi oldu.

Luis Sepúlveda’nın okuduğum kitapları arasında en az beğendiğim kitabı ama yine de okumaya değer. Diğer kitapları beni çok etkilediği için bu şekilde düşünüyorum büyük ihtimalle. Yazarın bütün kitaplarını tavsiye ederim.