E-Dergi

Orhan Pamuk'un okuduğum diğer kitaplarıyla kıyasladığımda "vasatın biraz üzerinde" diyebileceğim bir kitap.

Kitap tarihsel olarak 1960'lardan başlayıp 2012'ye uzanan bir çizgide konumlanmış. Mevlut adlı bir bozacının hikayesini merkeze alan Pamuk, daha çok İstanbul'un taşrasını gözler önüne seren bir olay örgüsü kurmuş. İstanbul'daki kentsel değişimi de karakterlerin yaşantısı üzerinden yer yer çarpıcı,etkileyici; yer yer zorlayarak, savruk bir biçimde betimlemeye çalışmış.

Kitaptan "anlatımın akışını bozan cümleyi bulma" konusunda bir test hazırlayabilecek kadar anlatım problemi bulabiliriz. Ayrıca Pamuk'un Türkçe'yi kullanırken söz diziminde yer yer problemler yaşadığını da rahatlıkla görebiliriz.

Pamuk, taşralıların değerler dünyasındaki hızlı değişimini,taşralıların şehre adaptasyon sürecindeki dönüşümünü başarılı bir şekilde yansıtmış. Türkiye'deki siyasi değişimlerin izlerini de olay örgüsünü oluştururken dikkate aldığını görüyoruz.

Yine de her şeye rağmen Orhan Pamuk, Türkiye'nin yakın geçmişini romanın imkanlarıyla ifade eden en iyi yazar.

Hikayeciliğin temel taşlarından biri olan Çehov'u öğrencilerime sevdirmek amacıyla aldığım bir kitap.Çehov'un hikayeleri sürüp giden,akan hayata dair mühim izler taşıyor biz hikaye severler için.

Ortaokul öğrencilerimin için aldığım bir kitap ancak 25 yaşında biri olarak yine keyifle okudum.Serinin güzel kitaplarından biri.

Şiirimin yayımlandığı bir sayı olduğundan daha heyecanla beklediğim bir Türk Edebyatı sayısı oldu benim için. İçerik oldukça zengin.

Kitabı öğrencilerimin katılacağı bir yarışma için aldım. Çocuklara okutmadan önce kendim okudum. Yarışma kitabı olmasa okutmazdım açıkçası. İçeriği zayıf buldum. İyi niyetle yazılmış bir kitap belki ama iyi niyet tek başına bir edebi eserin güzelliği için gösterge değildir.