E-Dergi

Bana Yaşar Kemal okumayı sevdiren roman yer demir gök bakır eseridir. Ölmez otu üçlemenin bir parçası olsa bile aynı akıcılığı ve olay gelişiminden alınan hazzı vermedi. aksine roman boyunca ağır çekimde ilerleyen olayların aklımda kalan tek özelliği aynı olaylar olmasıydı. Tavuk kovalayan meryemcenin 100 sayfa sonra hala aynı tavuğu kovalaması bana saçma geliyor. cesetle ne yapacağını bilemeyen memidiğin yüzlerce sayfa sonunda hala cesetle ne yapacağını bilememesi olay gelişimin nasıl ağır çekim ilerleyemediğini bana resmen yaşattı. Okuma zevkimi baltaladı. bu roman elimde süründüğü müddetçe içimde duyduğum okuma hevesi söndü. Çukurovayı iyi anlatıyormuş yazar, keşke ilgimi çekseydi.

Lise yıllarımda korku gerilim roman tarzının vazgeçilmez üstadı olarak gördüğüm Koontz'un severek okuduğum onlarca kitabı hala hafızamda renkli bir şekilde durur. yıllar geçtikçe yazara olan düşkünlüğüm azaldı ancak duygusal olarak bende bıraktığı heyecan hissi değişmedi. aynı heyecanla başına oturduğum romanlarının eski tadı vermemesi, benim büyüyüp bir okur olarak kendimi geliştirmeme rağmen yazarın yıllarca yerinde saymasıdır. bu kitabıyla anlıyorum ki yazar üslupta biraz gelişmiş sadece, kendinden beklenilmeyecek derecede zenginlik içeren cümleler görme şansım oldu. onun dışında bildiğimiz koontz. yine roman gereksiz ayrıntılarla dolu, yine cılız bir iskeletin üzerine kocaman bir olay ağı örülmüş. komplo ve zavallı birinin üzerinde gelişen devasa önemli olaylar mantığı bu romanda da mevcut.

Yazar önemli bir konuyu okuyucuyu sıkacak bir üslupla anlatmayı tercih etmiş. olayları fotograflamaya çalışmış anladığım kadarıyla. insanda bir etki bırakmıyor bu şekilde. Kaçakçılık, yerlilerin sömürülmesi, ırkçılık, etkili ve çarpıcı olaylarla birleşince klişeden kurtulabilir, söylemek istediğini gizleyerek değil. kendisinin de en sevdiği romanı bu değil, en sevdiği romanı ise ülkemizde basılmıyor ne hikmeti varsa. Ben kesinlikle beğenmedim.

benim için pek bir anlam ifade etmedi. kısa bir metin olmasına rağmen odaklanmakta zorlandım. bu romanı neden aldığımı da hatırlamıyorum. yanlış referans mı, boş beklentiler mi, entelektüel görünme çabasındaki bir avuç insanın garip metinleri övme çabasının sonucu mu inanın bilmiyorum.

okumak icin harcadigim zamana gercekten uzuldum. bu ne bir roman ne de felsefi bir metin. kısa paragraflardan olusan derinlikten uzak sizlanmalardan ibaret. ne bir olay ne bir parlak dusunce mevcut. hayatin bazi gercekleri ilkokul ogrencisi duzeyinde yaziya aktarilmis. okudugum onca guzel kitaplarin listesini olustursam ilk bine bile giremez