E-Dergi

Garip bir kitap. İbn arabi hazretleri'nin hakikaten bu kitabı yazıp yazmadığından emin olamadım.
Böyle bir kitabı okuyacağıma İmam Gazali'nin kitaplarını okumayı veyahut Sahabe-i kiram'ın hayatlarını okumayı tercih ederim.

Bu kitaptaki şiirlerin çoğunluğu Tercümanül Eşvak 'tan alınmış. Birkaç şiir de Divan'ından ve Fütuhat'ından alıntılanmış. Gayet ince bir kitap.
Bence yayınevleri Şeyh (ks) 'in Divan'ını bassalar daha güzel olur.

Kitap içerisindeki Rubailer çok içten, duygulu ve samimi. Eserin Farsça aslının eklenmesi her ne kadar şık olsa da, sadece türkçe çevirisinin olması kitabı daha kullanışlı bir ebata kavuşturabilirdi ve daha iyi olurdu.
Keşke merhum Sultan Veled in Divan ı da basılsa ne güzel olurdu.

Christie'nin bu kitabını yaklaşık 4 ay önce İngilizce aslından okudum. Konuyu işleyişi, olayları aktarışı, olayların geçtiği yer ve kişileri tasviri hakikaten çok iyi. Kitabın sonlarına geldiğimde gece yarısı idi ama uykusuzluğa rağmen bitirmeyi tercih ettim.
Fakat dürüstçe söylemek gerekirse her ne kadar romanın bitiminde tahmin etmediğiniz bir sonuçla karşılaşsanız da, yazarın ortaya koyduğu yığınla yönlendirmelere kıyasla kırıntı mesabesindeki ipuçlarının gerçek çıktığını görüyor ve kandırıldığınız hissine kapılıyorsunuz. Ben bunu birçok Christie romanında hissettim.
"Appointment with death" romanıyla ciddi benzerlik gösteren bu roman için de değerlendirmem aynı.
Son olarak şunu belirteyim Christie'nin başyapıtı olduğunu düşündüğüm Nil' de ölüm(Death on the Nile) ın filmini (Peter Ustinov lusu) izlemediyseniz mutlaka seyrediniz...

Kitapta Muhyiddin i Arabi'nin hayatı ve fikirleri anlatılıyor.
Yazar, belki de profesör olmasının da etkisiyle Şeyh'in gördüğünü, yaşadığını belirttiği birçok şeyi kabul etmiyor ama bunu açıkça reddetmek yerine bunların sembolik olduğundan falan bahsediyor. İnkarla kabul arası bir yol izlemeye çalışıyor havası hakim.
Şeyh in hayatından bahseden kısmı da yeterince düzenli ve yararlı bulmadım ki bu kısım kitabın sonunda değil başında olmalıydı.
Yine fikirlerinden bahsettiği kısımda objektif olmadığını düşünüyorum.
Keşke yayınevleri bu tip eserler yerine Şeyh'in Divan'ını falan bassalar ne güzel olurdu.