E-Dergi

Huzur, hayatın içindeki her şeyi içine alan bir roman, Üzüntünün, huzursuzlukların vurup kırmadan da yaşanabilecek oluşunu gösteren bir roman.
Kitabın başından sonuna kadar Nuran, Mümtaz'ı ve ikisinin o zarif aşkını hayranlıkla okudum. Şimdiki kitaplardaki karakterlerde bile o zariflik o incelik yok. Acıyı sebep gösterip sorumsuzluklar yapanları okuyoruz sanki...
Dil çok ağır denilince bende daha da farklı bekliyordum. Dili ben çok sevdim, zaten eski kelimelerde o eski insanlar gibi çok zarif çok tatlı. Huzur'u herkes okusun...

Herkesin özellikle gençlerin okuması gereken bir kitap.

Nasıl yazmalı ki? Peygamber'imizin affediciliği, toleransını okudukça utandım. Önce Rab'bimden, lâyık kul olamadığından sonra da Peygamber'imden, lâyık ümmet olamadığımdan.

Boş verilen meseleler üzerine güzel, uyandırıcı tespitler....

Ala'nın hikâyesini okurken öyle değişik hislerde oldum ki... Çok üzüldüm. meğer ne hayatlar, ne imtihanlar varmış. Biz her şeyde şikayet ediyoruz. Sabır yok, şükür yok.