E-Dergi

Tasfiye ve Polisiye Bir Öykü’den sonra okuduğum bu üçüncü kitabı İmre Kertesz’in; bu kitapta diğer ikisinden farklı olarak hayat muhasebesini ve iç hesaplaşmasını okurlarıyla paylaşıyor ve diyor ki; “bu roman karanlıktan aydınlığa çıkmaya çalışan bir ruhun izlediği yol olacaktı..”
Auschwiitz ve sonrası hayatın hiçbir zaman aynı olamayacağının kanıtlarını sunuyor okuyucuya.

Marai'nin izini sürmeye devam ediyor ve her seferinde bir öncekinden daha muhteşem bir kitap keşfettiğimi düşünüyorum onu okurken. Sandor Marai okuduğunuzda onun iyi bir gözlemci olmasının yanında karakterlerin psikolojik tahlillerini de mükemmel yaptığını fark ediyorsunuz.

Hikaye bir yazarın intiharı ile başlıyor, anlatıcı iz sürüyor ve okuyucu onunla beraber olay örgüsünün içine çekiliyor tüm kitap boyunca. Kısacık ama içindeki karakterlerin tasvirleri ve duyguları o kadar güçlü anlatım buluyor ki elinizden düşmüyor sonuna dek.

Sandır Marai kesinlikle kalemi çok güçlü bir yazar, İlk okuduğum kitabı Mumlar Sonuna Kadar Yanar ‘da dostluk, sadakat-ihanet sevgi-nefret ikilemlerini felsefi bir boyut kazandırarak dile getirmişti. Bu kitapta yine sevgi ve ihanet konusu iki eski sevgili arasında işlenmiş. Diğeri kadar vurgulu ve etkili olmasa da Marai’nin yazdığı her kitabın ayrı bir tadı var..

Sandor Marai okumaya bu kitabıyla başladım. Kitabın kısa olmasına rağmen her sayfası, her paragrafı ve her cümlesinde sizi durup düşünmeye iten mükemmel iç konuşmalar ve diyaloglar var. İki eski dost arasındaki hesaplaşma felsefi bir boyutta yapılıyor ki; bu da kitabı mükemmel kılan ayrı bir özellik.
Sırada diğer kitapları var…