E-Dergi

Aaa, hâlâ okumadınız mı?
Ben Nermin Yıldırım'ın bu eğlenceli, alaylı, kendiyle barışık karakterlerini ve dilini çok seviyorum. Özellikle kadın olunca yine, zevk almamak kaçınılmaz oluyor. Kurgu ve psikoloji iç içe girince de tadından yenmiyor.

Çok severek kullanıyorum. Harika.

Desenine bayıldım. Harika görünüyor.

Şiir tadındaki bu kitapla yazarı ve üslubunu daha iyi tanıdığımı düşünüyorum. Niyetiniz ciddiyse bir araştırın, okuyun.

Mutfak Çıkmazı yine takıntılı bir karakterimizin, Divitoğlu'nun hikayesi. Ailesinin hatta köyün tek umudu olarak şehre hukuk okumaya gönderilen İlyas'ın her şey yolundayken kız arkadaşının ondan ayrılması üzerine boşluğa düşmesinin ve bu boşluğu mutfakta yemek yaparak doldurmaya çalışmasının hikayesi. Tabi ilerleyen kısımlarda bunun bir -takıntıya mı diyelim tutkuya mı diyelim- başka şeye dönüşmesi söz konusu. Arkadaşların etkisi, aile baskısı, önyargılar, duruşundan ödün verme... Tahsin Yücel'in diline zaten söz söylemek mümkün değil. Ve en çok sonunu beğendim. Şaşırttı ve kızdırdı. "Sen bu hallere düşecek adam muydın Divitoğlu!?" dedirtti.