E-Dergi

Yazar seçimimde önemli kriterlerden biri benden bir kuşak önce olması. Bunun sağlanması eski zamanların o tınısını zaman zaman yazılarına aktarmış olmaları oluyor hassaten bunda da öyle oldu kitabın adını taşıyan "Gözağrısı" yazısı ve "Neydi geçen zamanı unutulmaz kılan? başlıklı yazısı tamamen bu yönde ele alınmış yazar bunları anlatırken okuyucu adeta yazarın tahsis ettiği zaman makinasıyla o zamanları o anları birebir yaşıyormuş gibi oluyor bununla beraber yazarın kelimeler konusunda ki kullanım beceresi, sizi şiir okuyrmuşsunuz gibi bir keyifle buluşturuyor. Okudukça alanında almış olduğu ödülün hakkını fazlasıyla verdiğini düşünüyorsunuz. Teknoloji ye karşı yer yer atıflarda bulunması Kitap'taki çeşitlemelerden biri. velhasıl öğüt bazında alacağınız altını çizip akılda tutmak isteyeceğiniz bir çok farkındalıklar mevcut zira okunması gerekiyor.

Necip Fazıl bu eseriyle adeta kelimelerle dans ediyor okuduktan sonra bir türlü kitaplığıma bırakamadım masam üzerinde duruyor ara ara şöyle bir göz atıp tekrar tekrar okumak ihtiyacı görüyorum.

Bu eser Ahmet hamdi tanpınarın ünlenmesinde tanınmasında çok önemli bir yer tutuyor konu olarak bir enstitü üzerinde yoğunlaşan eser anlatım dili ile orjinal bir kalıpta duruyor özellikle iki karakter Hayri irdal ve Halit ayarcı arasında geçen dialoglar kitabı kendi türünde özel kılmaya yetiyor baştan sona kadar dikkatlice baktığınızda karakterler üzerinde herhangi bir çelişki herhangi bir uyuşmanın olmadığını fark ediyorsunuz bu bana göre yazarda olması gereken büyük bir maharet; Haliyle Ahmet Hamdi Tanpınar bunu göstererek Edebiyat dünyasında bu eserin okunmasında tanınmasında ve şahsının bilinmesinde çok önemli bir çığır açmış oldu.

heyecanla alıp okumak için müthiş can atıyordum ama okudukça durumun beklediğim gibi olmadığını gördüm. imgelerin haddinden fazla olduğu grift bir anlatımın tercih edildiği bir yığın hikaye ile dolu yazarın "Bir değirmendir dünya" adlı kitabını mumla arattı resmen mezkur eser deneme alanında nezdimde ilk 5'e girer doğrusu

Başlık olarak Hasan sabbah ve haşhaşiler geçiyor olsa dahi kitabın ortalarından hemen sonra Hasan sabbah ile tanışıp alamutun kapılarını aralıyorsunuz çok yerde tekrarlar var gereksiz yere konudan uzak tarihsel olaylar olması durumu hallaç pamuğu gibi darmadağın ediyor ama herşeye rağmen yazarın üşenmeden 200'e yakın eseri alıp irdelemesi kaynak olarak göstermesi emeğin inkar edilmeyeceğini gösteriyor güzeldi okunabilir tabi.