E-Dergi

Aslında bence hepimiz nasıl olmamız, nasıl iletişim kurmamız, nasıl geçinmemiz gerektiğini biliyoruz. Fakat her durumda olduğu gibi burada da nefsimiz araya giriyor ve, son söz söyleyen biz olalım, bizim doğrularımız dinlensin, iletişimde her zaman yönlendiren taraf biz olalım, tek biz, sadece bizim etrafimizda dönsün dünya istiyoruz. Böyle olmadığını da bilmemize rağmen yaşantımızda karşılaştığımız iletişim sorunlarının sebeplerini ben ben Ben, degil de hep karşıda arıyoruz.

tekrarı çok fazla ama bilgiler günümüzü yansıtıyor.. inşaAllah kıyamet öncesi alemi (göre)bilmek nasip olur..

Kitapta kısa ve özetle bahsedilen: Bir ağacın meyve vermesi için suya ihtiyacı vardır, insanın dertlerinden kurtulması için namaz ve duaya ihtiyaç duyduğu gibi. O ağacın hemen meyve vermemesi seni umutsuzluğa düşürmesin çünkü insan duası ve hayatı sınanır; insan sabrı ölçülür. Her darlığın sonunda bir ferahlık vardır ki dinin yarısı sabırdır.

Modern hayatın ve hızla sekülerleşen dünyanın kirli yüzüne o kadar çok aldandık ki, hem aldattık hem aldandık. Artık kelimelerimiz özensiz kirli ve paslı, davranışlarımız taklit ve kof. Kendimize has olan hiç birşey yok elimizde. Sözcüklerimiz bile zaman zaman bize ait değil. Peki ya kalbimiz... Kalbimiz hep kış. Baharı bekleyen, sokakta üşüyen kuşlar kadar ürkek ve korkak. Dokunmaya oraya, ulaşmaya korkan gerçekle yüzleşmeye gücü yetmeyen firari bir kaçak gibi... Kitap bize; son zamanlarda ihtiyaç duyduğumuz unuttuğumuz o inceliği, zarafeti yalın abartı ve gösterişten uzak bir dille anlatıyor.

Ne kadar sakindir mezarlık. İtirazsız. Endişesiz. Çoktan ölmeye razıymış gibi bir zamanlar çoğaltmak için yarışanlar!