E-Dergi

Filmi izledikten sonra Nuri Bilge Ceylan'la ilgili görüşüm değişmedi. Sanatta yeterince üretici olamadığımız için keçinin olmadığı yerde koyuna Abdurrahman Çelebi derlermiş. Bir kere süresi çok uzun. Film izlerken dalıp başka şeyler düşünmeme neden olacak kadar sündürülmüş. Filmi izledikten sonra da farklı bakış açısıyla , unutamayacağınız , sarsılacağınız bir çıkarımda bulunmak mümkün değil. Neden sanat camiasında bu adamı kutsuyorlar anlamıyorum. Umarım yeni kuşaklardan daha yetenekli ve bilgili kişiler çıkar da , bu kabızlıktan kurtuluruz.

Kitabın en çarpıcı bölümü Demirel'in 1970'de sadece bir klozet kapağı yüzünden Erol Simavi ile tepişip , ardından bir daha asla tek başına iktidar olamayacak şekilde kendini rezil etmesiydi. Yaptığımız hatalara fazla takılmayalım. Baksanıza Demirel gibi deha düzeyinde olanlar bile saçmalayabiliyorlar. Güzel kitap.

At kesimhaneye gönderildiğinde ve domuzlar tıpkı insanlar gibi ayağa kalktıklarında insanlığın sosyal tarihine de olağanüstü çarpıcılıkta vurgu yapılmış oluyor.

Kitabı bitirdiğinizde , geçmişte olanlar bugünde çeşitli konular üzerinden tekrarlanır mı? Devleti idare edenlerin bu konudaki görüşleri ne olabilir diye ister istemez kendinize soruyorsunuz. Kitabın eleştirebileceğim tek yönü , olayların dehşete kapılmayı gerektirecek düzeydeki korkunç durumunu ve kurbanların duygularını çok etkili olarak okuyucuya aktaramıyor olması.

"Hepi topu yaralı bereli bir yolculuktu tüm başıma gelenler"