E-Dergi

Harika iki dost olan, birbirleri için fedakârlık yapmaya hazır, biri Bipolar Bozukluk ile savaşan ve buna rağmen arkadaşı için bir şeyler yapmaya çalışan, diğeri sürekli depresyonda bir anne ve alkolik bir babanın kızı olan ve üniversiteye gidebilmek için seyyar arabada sosisli sandviç satarak para biriktirmeye çalışan iki genç kızın hikâyesi... İlk sayfalarda kitap tam anlamıyla ilgi çekici gelmeyebilir ama ilk yetmişli sayfalardan sonra bir hayat savaşının içine düşüyorsunuz. Zoe ve Hannah'ın tebessüm ettirirken, yürek burkan hayatı çok güzel kaleme alınmış.

Okurken Katie ve arkadaşlarının diyaloglarına yer yer kahkaha attım ve sırf bu yüzden puanımı biraz yüksek tutuyorum. Maalesef kitap romantik komedi yerine sadece komedi diyebileceğim şekilde ilerledi ta ki son 100 sayfaya kadar. İlk sayfalara nazaran kitabın sonları aşırı komik ve güzeldi. O kısımları okurken nihayet bana romantik komedi okuduğumu hissettirdi. Her şeye rağmen sırf gülmek için bile kitabı alabilirsiniz. Ama aşırı beklentiye girmeden okumanızı tavsiye ederim.

Hayatımızdaki insanlar üzerinde acaba nasıl etki bırakıyoruz hiç düşündünüz mü? Örneğin kardeşimiz, eşimiz ve bizimle yakın ilişkisi olan bireyler bizleri analiz etse nasıl bir sonuç çıkar? Kimine göre bencil, kimine göre cömert bazılarına ise dünyanın en iyi ve en kötü insanı olabiliriz. Sanırım bu bizim bireye davranışımız ve karşımızdaki kişinin bizi nasıl algıladığı, hangi bakış açısı ile değerlendirdiğine bağlı olarak değişkenlik gösterebilir. Eser bu konu üzerine kaleme alınmış ve gayet güzel kurgulanmış.

Başlarda heyecanlı başlayan iki genç kızın tanışması olaylarını anlatan kitap sonlara doğru beklenilenin aksine sıkıcı olmaya başlıyor. Bilhassa sanatçılara duyulan platonik aşk abartılı. Sonu daha iyi olsaydı kesinlikle okunulmalı diyebileceğim bir kitap olabilirdi.

İsmi ve kapağı dikkatimi çekti. Almaya karar verdiğim bir kitap değildi. Tufan Çapar, Okyanus Rengin Güzel, Kardelen Ağım, Ece Çakmakçı, Kayra Ağım kısa kısa fantastik hikayelerini tek kitapta toplamış kafa dağıtacak bir anonim olmuş. Şu var ki; her bir hikaye bitiminde "Aaa! sonu nedir ki, ama bir son yazılmamış ki" diyerek bir diğerine geçiyorsunuz. Sadece (Seah'in Yolu) başlıklı Tufan Çapar'ın paylaşımı okuyucuyu bir sona bağlıyor. Sadece bir tanesi. Tam da bu nedenle bana ilk denemeleri gibi bir duygu verdi ve de bu anlamda yani okursanız da olur okumasanız da olur diyeceğim ama bir dip not: beş yazarımızın da gelecekte güzel fantastik eserler ile isimlerini duyuracaklarına da inanıyorum.