E-Dergi

Sıradışı bir roman. Yazarın nerede kurgu kurduğunu ve nerede gözlemlerini aktardığını bazen anlayamıyorsunuz. İşkencelerin hem mağdurlar hem aileleri hem de bazı failler üzerinde bıraktığı psikolojik etkiyi okuyucuya güzel aktarmış. İnsanın bazı satırlarda uygulanan vahşet karşısında kanı da donuyor. Lakin yazar romanda karmaşık bir dil kullanmış ve noktalama işaretleri yanlış kullanılmış. Yazar ayrıca gereksiz yerlerde fazla abartılı teşbihlerde bulunarak anlamayı da zorlaştırmış. Edebi güzellik katacağım diye gerçeğin üzerini buğulaştırıyor. Anlamak için tekrar tekrar okumak lazım bazı cümleleri. Yine de okunmasını tavsiye ederim.

"Sofi'nin Dünyası" ile çok ortak yönleri var. İkisi de dünya hayatının bir kurgu olup olmadığını felsefi düşüncelerden yola çıkarak sorguluyorlar. Kimin ve hangi varlığın bir düşüyüz veya kurgusal karakterleriyiz hususuna her iki kitabın da en son sayfalarında yazarlar değiniyor. Bu sorgulama her iki romanın en çarpıcı mesajı. Bunun yanında zamanın göreceliği de işlenmiş. Verilen diğer bir mesaj da: Kalbini dünyaya kaptırmayarak hayata aktif katılmanın ve hayatı birebir tecrübe etmenin insanı hem özgür hem de sanılanın aksine güçlü kılmasıdır. Tam aksine hayatı ve diğer insanları tahakküm aracı görerek yaşayanların ise bir kısır döngüye girdikleri ve taşlaştıkları Ebrehe üzerinden okurlara izah ediliyor. Kitapta okura iletilmek istenen mesajların İslam'ın öğretileri ile de paralellik arz ettiğini ifade etmeliyim. Son olarak, kitaptaki mekanların tasviri, Osmanlı halkının sosyal ve askeri hayatının detaylı bir şekilde kurgulanması ustalık gerektiren bir iş. Tavsiye ederim.

Güncel olmamakla beraber (yapay zeka ile çok kolaylaştı) içindeki talimatları faydalı bulmuştum.

Nitelikli bir akasemisyen bu kitabın kötü çevrildiğini söylemişti. İngilizce bilenlerin kitabın İngilizce basımlarını okumasını tavsiye etti. Dili ağır gelmesini nedeni bu

Enfes! Kitap ufkumu çok genişletti ve bildiklerimi sorgulamama neden oldu. Kitap şeriatın icma, kıyas ve içtihat ile temel usül ilkeleri konusunda geleneğe eleştirel bir gözle bakarak çağın şartları ve bilgi birikimi çerçevesinde yeni ilkeler ve usül metodları geliştirmemizi gerektiğini belirtiyor. İkinci kısımda ise demokrasi, laiklik ve insan haklarını önce Avrupa'daki referansları ile anlatarak neyle karşı karşıya olduğumuzu anlatıyor; akabinde Arap İslam düşüncesinde neden bu ilke ve kurumların yeşermediğini izah ediyor. Akabinde Arap müslüman toplumların bir şekilde bu ilke ve kurumları uygulamaya başlayarak öğrenmesini hem de Arap islam düşüncesinde bu ilke ve kurumları ayet ve hadis çerçevesinde, batılı referansları da dikkate alarak, yeniden kendi bünyesinde oluşturmasını tavsiye ediyor. Aslında modern çağın benzersiz koşullarında şekillenen sorunlara ve vakıalara yeni metodlar kullanarak içtihat yapmamız gerektiğini iddia ediyor. Tekrar okunması lazım. Tavsiye ederim.