E-Dergi

Ölüme yaklaşırken muhakeme edilmek üzere huzuruna çıkacağınız Tanrı'dan korkunuz olursa bu korkuya ehemmiyet vermeniz lazım gelir çünkü onu korkunç yapan sizsiniz. Binaenaleyh karşısında başkasını değil müstahak olduğunuz Tanrı'yı bulacaksınız.

Klinik psikiyatri ağırlıklı olmak üzere umut ve bekleyişin diğer disiplinlerde de izdüşümlerini anlatan bir eser

İnsan, bir şeylerin yokluğunu hisseden hayvandır ve yokluğu hissedilen de daima ayrıcalıklı bir şeydir.

Simone Weil, Tanrı'nın örtük sevgisinin üç aracısız nesnede mevcut olabileceğini dile getiriyor. Bunlar ayinler, dünyanın güzelliği ve başkalarına karşı duyduğumuz sevgi.

Kişi kendi arzularını ve beklentilerini gerçekleştirmek üzerine oluşturduğu ilişkileri sevgi olarak etiketleyebilir fakat bunun kişinin özündeki bencilliği örtüleyebilmesi mümkün değil. Sevgi, çoğunlukla kendi-dışılığına karşı hissedilen duyguyu ifade ederken talep, kendi ihtiyaçlarımız ve doyumumuz ile ilgili bir mesele. Sevgi almakla ilgilenmez; verdikleri ile eksilmez aksine çoğalır. Sevgi, değiştirmek/dönüştürmek istemez, güzelliğin seyrine kapılır. Bunlarla birlikte sevgi aynı zamanda seveni de sevileni de büyütecek bir değişimin mimarıdır. Birçoğumuz asla sevmeyi becerememiş olarak; onu arayarak fakat çoğunlukla başka şeylerle karıştırarak ömrümüzü tüketiriz. Sevgi, hayal kırıklığına uğratmaz; hayal kırıklıkları sevgi beceriksizliğimizin göstergesi daha çok.

Şeyleri olduğu gibi görmemizi sağlayan mesafe tam olarak ne kadardır? sorusuna cevap vermeye çalışan kitap, uzaklıkla yakınlık arasında bir denge tutturmak gerektiğini vurguluyor. 1. Yadırgatma 2. Mit 3. Temsil 4. Ecce 5. Putlar ve suretler 6. Üslup 7. Mesafe ve perspektif 8. Çinli bir mandarini öldürmek 9. Papa Wojtyla’nın dil sürçmesi.