E-Dergi

Alemdağ´da Var Bir Yılan´daki öykülerini daha çok beğenmekle beraber Son Kuşlar´ı da zevkle okuduğumu söyleyebilirim. Sait Faik´i kendi dilinde okuyabiliyor olmanın çok farkında olmadığımız bir ayrıcalık olduğunu düşünüyorum. Kırlangıç Yuvasındaki Kadın ve Gün Ola Harman Ola bu kitaptaki en beğendiğim öykülerdi. Tavsiye ederim..

Böyle bir kitap ne daha önce yazıldı ne de bundan sonra kolay kolay yazılır. Her sayfasında beyninizin ortasında bir bomba patlatan, sizi kitabı okuduğunuz koltuğa gömen, bir labirente benzeyen sayfaları arasından kurtulmak için kendinizi zorladığınız eşsiz bir intikam, entrika ve komplolar romanı. Sakın şu anda oldukça popüler olan bu kavamlara bakıp burun kıvırmayın, John Fowles bu romana 1955 yılında başlamış ve tam on beş senede bitirmiş. Defalarca düzeltip yeni yerler eklemiş, kesip çıkartarak bugünkü halini vermiş. Zaman zaman Gülün Adı tadında bir polisiye, genelinde Monte Cristo kontu kadar sürpriz dolu, dili ve anlatımıyla bir cam kadar sade ve berrak olan bu romanı okuduktan sonra kendinizi bu kitabı okuyanlarla okumayanlar arasında bir ayrıma sokacağınıza eminim. Çok sıradan bir roman gibi ilerleyen ilk yüz sayfasını okurken "ne var bu romanda canım" deseniz de yaklaşık 600 sayfa civarındaki bu kitabı bitirdiğinizde " keşke hiç bitmeseydi" diyeceksiniz. Fiyatının bu kadar pahalı olması oldukça abartılı, hatta edebiyatseverlere bir hakaret olsa da ne yapıp edip bir yerlerden edinmenizi tavsiye ederim. Ayrıca John Fowles´un ilk romanı olan Koleksiyoncu´yu da edinirseniz bir kaç gün içinde onu da elinizden düşürmeden okuyup bitireceğinize eminim. Abanoz Kule´sini veya Fransız Teğmeni´nin Kadını´nı okuyanlar sakın
Buyucü´nün veya Koleksiyoncu´nun da onlar gibi ağır ilerleyen birer roman olduğunu düşünmesinler...

Murat Menteş kelimelerle çok güzel oynayan bir yazar. Keşfetmemiş olanlara tavsiye ederim ancak keşfe bu romanla değil de Dublörün Dilemması ve Korkma Ben Varım´la başlamalarında yarar var. Ruhi Mücerret´i fikir olarak çok sevdim ama sonlara doğru roman beni dışarı attı; sanıyorum ikinci yarıda sıkıldım. Dediğim gibi Menteş´i hiç okumamış olanlar, buyurun önceki iki romana.

Bence kız kardeşi olan ya da iki kızı olan herkesin bu kitaptan alacağı bir şey var. Yazar ustalıkla söylemek istediğini söylüyor fazla uzatmadan, sıkmadan süsleyip püslemeyip sündürmeden, sizi kitabın yarattığı duyguyla baş başa bırakıp selam verip ayrılıyor. Güzel ve etkili bir tiyatro oyunundan çıktığınızda hala beyninizde alkışlamaya devam eder ve devam eden zamanda damla damla hazmedersiniz ve bir koca alkış daha patlatıp hayatınıza kaliteli bir şey daha katmanın keyfini duyarsınız ya işte öyle bir his bıraktı bende. Öneririm.

Yaşar Kemal , şaşırtmak ve romanın uzun soluğunu kesmek için bu minik devi yazmış olmalı. Zira beğenilmeme ya da ben onu anlamama olarak tanımlıyorum ÿ; Nedeni bariz bir beklenti yumağı. Romanın devasa bir akışını bu kitapta aramak saçmalık olur çünkü bu eser bir romandan çok daha fazla açık pencereler bırakıyor. Bu da romanın tahmin edilemez ve sıradışı oluşunun dinamikliği sağlıyor. Karakter , doğa ve hikayenin zaman tasvirleri kusursuz. Yaşar Usta´nın ölmez eserlerinde biridir çünkü aslında 76 sayfada bittiğini sandığımız hikaye hala devam etmekte. Saygılar.