E-Dergi

Romanın baştan sona sadece dört günlük bir zaman dilimini anlatması, ele alması başlı başına şaşırma, hayret etme duygularını körüklemektedir. Kişilikleri, karakterleri bölerek parçalayarak, dağıtarak gerçeği perdelemek istemişte olabilir yazar. Okuru yer yer rahatsız eder. Tedirgin edip yerini yadırgamasını örnekler sanki. Bu dört günlük zaman dilimini “bir”e hapsetmek ister adeta. Gizemi, kristal gibi, elmas gibi muhafaza eder adeta. Okura alabileceği kadar fikir verir, kimine az kimine biraz daha fazla özdür bu. Yazarın bakış açısındaki girift hâl, derinlik ve mutmainlik, vücut bulur satırlarda. Daha çokta roman kahramanların özelinde bir özge temaşa desek doğru olacaktır. Sıradan ve bayağı ile hayatı yoksullaştırmak yerine böyle güzel eserlerle hayatı zenginleştirmek daha doğru olacaktır.

Mütevazı ve samimi bir anlatımla, üslupla ele alınmış olan öyküler de ikili diyaloglarda dikkat çekmektedir. “Ham sofu” gibi eleştiriler ve sorgulamalarla da konulara yeni boyutlar eklenmiştir. Bununla beraber Osmanlı’nın mükeyyifat taraflarına bakışlar ve göndermeler de vardır. Öykülerin geçtiği dönemlere ait yaşantılarda kullanılan dil edebi formda ele alındığı görülmektedir. Ayrıca yer yer arkaik dil unsurlarına da yer verilmesi o dönemi tam olarak yansıtmaktadır. Derviş-sofi-medrese yaşantıları, erenler, İslam inancının incelikleri, bakış açıları, algı perspektifleri ve farklılıkları, Hurufilik, mistisizm, Osmanlı, evrene ve yaradılışa dair inanışlar-tespitler, insanlığın mücadeleleri, felsefi yaklaşımlar, aile hayatı, ruhanî ve içsel yan gibi birçok konu, tema öykülerde işlenmektedir.

Araştırmacı Yazar Kadir Üredi Bey’i bir kelime ile anlatır mısınız deseniz? ‘Beyefendi’ derim. Beyefendi kelimesini layığıyla taşıyan Sivas’taki en önemli şahsiyetlerden biriydi. Giyimi, hitabeti, konuşma üslubundaki yumuşaklılığı, duruşu, anlam yüklü sessizliği gibi birçok halini bu özelliğine dâhil edebiliriz. En önemli hasletlerinden diğeri aşk derecesinde ki Sivas sevdasını söyleyebiliriz. Daha çok özlemini çektiği eski Sivas aşkıdır bu. Allah rahmet eylesin. Mekanı cennet olsun.

Öykülerinde zaman zaman mizahi bir dilde kullanan yazarımız Ali Aslım Bey’in bir çırpıda sıkılmadan okunabilen öyküleri tat veriyor. Yayınlanmaya hazır trajikomik öykülerinin ve denemelerinin yayınlanmasını en kısa zamanda temenni ederim.

Konu ve üslup olarak bir Anadolu, bozkır romanı adlandırması yapsam çokta yanlış olmaz. Anlatımdaki karakter seçimleri, roman konusu ve roman kahramanlarına verilen roller böyle bir intiba uyandırdı bende. Hayatı gelişine göre yaşayanların yanında hayata muarız olan insan tiplemelerini görmek mümkün. Dini hassasiyetin yanında paradoks düşünceler de karşı karşıya getirilmiş. Sezgi ve tecrübe arasında ki birliktelikler ve farklılaşmalar anlatımda kendine yer bulmuş. Aralara serpiştirilen yer yer roman yazarının müdahaleleri daha doğrusu romanın içerisinde bir nevi rol devşirmesi espritüellik ve mizahi yön, dikkat ve merak duygularını kuvvetlendirmiş. Hatta roman kahramanlarıyla zaman zaman münakaşaya dahi girmesi hoş olmuş.