E-Dergi

Mahir Ünsal’dan yine beklediğimize değen öyküler. Bir şehirde yaşayan insanların ana bir olay etrafında toplanan yaşamlarından örülmüş birbiriyle bağlantılı öykülerin samimi bir dille anlatıldığı bir kitap olmuş. Buna benzer bir tarzı sanırım “dünya bu kadar” adlı kitabında da denemişti.

beni kitapta ilk çarpan cümle: "şair, belden aşağısı geçmiş belden yukarısı insan olan bir yaratıktır." oldu. romanın içeriğinin sanki bu cümlenin açılımından ibaret olduğunu bize söylüyordu yazar.
bir şairin peşinden uzaklara giden meral'in ve ardında kalan can ve ailesinin yaşadıkları kaybın damakta ve duygularda bırakmış olduğu acı tadı bize doğrudan hissettiriyor yazar.

kısa ama nitelikli yer yer hicve dayalı ve ironik öyküler barındıran bir kitaptır. yaşamın içinden seçtiği izlenimleri bize çarpıcı şekilde yanstmıştır. yeni tanıştığım bu kadar geç tanıdığıma pişman olduğum bir yazar olmuştur kendileri. nice güzel kitaplara...

Türk edebiyatının şen kirpisini tanımakta ve okumakta çok geç kaldığımı fark ettim. Çocukluktaki kısıtlanmanın ve bunun üzerinden yaratılan dünyanın ne kadar insanı etkilediğini ve insanın dünyasının aslında çocuklukta şekillendiğini o kadar güzel anlatıyor ki yazar, keşke hiç bitmese diyorsunuz. Umarım bir an önce diğer kitapları da yayımlanır yeni yayınevi tarafından.

ülkedeki akademinin hal-i pürmelalini yarattığı karakterler üzerinden üstüne basaraktan, altını çizerekten bizlere resmetmiştir.