E-Dergi

Derdi kronoloji olan eser, herhalde Erhan Afyoncu’nun popülaritesine dayanarak su götürme iddiasında. Aceleyle yazılıp, biran önce okuyucuyla buluşturulma telaşı içerisinde gibi geldi bize. Eser, adından da anlaşılacağı üzere Osmanlı tarihinde özellikle yeniçeriler ve sipahilerin isyanlarını kronolojik bir veri tarzında sunmuş. Bunu yaparken ses getirebilirliği yüksek olanları ayrıştırmış.

İnsanın rutini kendi saçmasını oluşturur. Saçmalamayan insan yabancılaşmaz. Örgüt toplumunu da içine almaz ama o toplumla bütünleşir. Camus, bir putu anlatır “Yabancı” da. İçinde ruh olmayan adam.Okunmalı.

Düşünce ve inanç harekettir. Bilgi harekettir. Çünkü öznenin objeye aktif katılımı ve onu kendisine mal etmesi anlamında açığa çıkan şey harekettir. Hareket olmadan değişim olmaz. Hareketten doğacak olan değişimi kontrol altına alanlar öncelikle kendisinden başlayarak, iktidara muktedir olurlar.

Muhammed İkbâl üzerine yazılan eser özellikle onun şiirleri vasıtasıyla çıkarımlar yapmaya çalışmış. İkbâl üzerine bir girişten sonra, hazretin paletinde bulundurduğu renkler, fikriyatındaki ve üslubundaki ahenk, fakr düşüncesi, tarih kavramı, ölümden sonraki hayat, takdir fikri gibi başlıklı ifadelendirmelere gitmiş.

Yaşamak, var olmak. Acıyı ve hazzı harmanlayan söz üstadında varlık bilincidir yaşamak. Hayata bağlanmak isterseniz, karamsar bir metot uygulayarak mutluluğa ulaşmanızda rehberiniz olur hazret. Yaşatan ve öldürenin uygun gördüğü, zaman düşmanını kendi lehine çevirerek arka planı görmeye çalışmak. Dimağında, müthiş bir yerellik taşırken evrensel derinliğe ulaşmak. Kendi deyimiyle, Dosto’nun aynadaki aksidir bizce.